074-024-005-مدثر

پس گفت: «این جز جادویی که از دیگران نقل شده است، نیست.»

فَقَالَ إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ

پس گفت: «این جز جادویی که از دیگران نقل شده است، نیست.»

فَـ
حرف عطف یا تفریع است؛ بر ترتیب و پی‌آمد دلالت دارد: «پس».

قالَ
ریشه: «ق و ل»؛ فعل ماضی، مفرد، مذکر، غایب؛ یعنی «گفت».

إِنْ
حرف نفی است و در این ساختار معنای «ما» می‌دهد؛ با «إلّا» برای حصر می‌آید: «نیست مگر».

هَٰذا
ریشهٔ اشتقاقی ندارد؛ اسم اشارهٔ مبنی، برای مفرد مذکر و در محل رفع مبتدا؛ یعنی «این».

إِلَّا
حرف حصر است؛ نفی را به معنای «جز» یا «مگر» محدود می‌کند.

سِحْرٌ
ریشه: «س ح ر»؛ اسم، مفرد، مذکر، نکره و مرفوع؛ خبرِ «هذا» است؛ یعنی «جادو».

يُؤْثَرُ
ریشه: «أ ث ر»؛ فعل مضارع مجهول، مفرد، مذکر، غایب و مرفوع؛ صفتِ «سحر» است؛ یعنی «نقل می‌شود»، «از گذشتگان روایت شده است» یا «از دیگران گرفته شده است».