096-012-002-علق

یا به پرهیزگاری فرمان دهد؟

أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ

یا به پرهیزگاری فرمان دهد؟

أَوْ
حرف عطف است؛ معنای آن در اینجا «یا» است و میان دو احتمال یا دو حالت پیوند برقرار می‌کند.

أَمَرَ
فعل ماضی، مفرد، مذکر، غایب است؛ از ریشهٔ «أ م ر». معنای آن: فرمان داد، دستور داد، امر کرد. فاعل آن ضمیر پنهان «هُوَ» است؛ یعنی «او».

بِ
حرف جر است؛ در اینجا معنای «به» می‌دهد و اسم پس از خود را مجرور می‌کند.

التَّقْوَىٰ
اسم مجرور به حرف جر «بِ» و نشانهٔ جرّ آن کسرهٔ مقدر است؛ از ریشهٔ «و ق ي». «تقوا» یعنی پرهیزگاری، خویشتن‌داری در برابر گناه، و نگه‌داشتن خود از آنچه موجب نافرمانی الله می‌شود.