061-013-107-صف

و [نعمت] دیگری که آن را دوست دارید [در پیش است]: یاری‌ای از سوی خدا و پیروزی‌ای نزدیک؛ و مؤمنان را بشارت ده.

وَأُخْرَىٰ تُحِبُّونَهَا

و نعمتی دیگر که آن را دوست دارید.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف؛ برای پیوند جمله‌ها.
• أُخْرَىٰ: اسم؛ مؤنث «آخر» به معنای «دیگر، دیگری»؛ معطوف به نعمت‌های پیشین.
• تُحِبُّونَهَا: فعل مضارع مرفوع؛
  • تُحِبُّونَ: ریشه «ح ب ب»؛ باب فعل ثلاثی مجرد؛ به معنای «دوست می‌دارید».
  • واو: ضمیر متصل فاعل (شما).
  • هَا: ضمیر متصل مفعولی؛ اشاره به «أُخرىٰ».

نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ

یاری‌ای از سوی خدا.

شرح واژه‌ها:

• نَصْرٌ: اسم مصدر؛ ریشه «ن ص ر»؛ به معنای یاری و کمک؛ نکره برای بزرگ‌نمایی.
• مِنْ: حرف جر؛ بیان مبدأ و سرچشمه.
• اللَّهِ: اسم جلاله؛ مجرور به سبب «مِن».

وَفَتْحٌ قَرِيبٌ

و پیروزی‌ای نزدیک.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• فَتْحٌ: اسم مصدر؛ ریشه «ف ت ح»؛ به معنای گشایش، پیروزی.
• قَرِيبٌ: صفت؛ ریشه «ق ر ب»؛ به معنای نزدیک؛ صفت برای «فتح».

وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ

و مؤمنان را بشارت ده.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• بَشِّرْ: فعل امر؛ ریشه «ب ش ر»؛ باب تفعیل؛ به معنای «بشارت بده».
• الْمُؤْمِنِينَ: اسم جمع مذکر سالم؛ ریشه «أ م ن»؛ به معنای ایمان‌آورندگان؛ مفعول به منصوب با «یاء».