057-021-106-حديد

« Back to Glossary Index
پس ای مردم، در مسابقه بدست آوردن آمرزش از پروردگارتان شرکت کنید، تا بطور بهتر به بهشتی برسید که وسعت آن به اندازه وسعت آسمان و زمین دنیاست و آن برای کسانی آماده شده که به الله و به پیغمبرانش ایمان آورند، فضل الله این است که آنرا به هر کس بخواهد میدهد و الله صاحب چنین فضل بس بزرگست (زمین آخرت که بر طبق راهنمائیهای قرآن، الان در فضا موجود است، کره یست عظیم در نزدیک مرکز قدرت جهانی و عرش، آنقدر بزرگ است که قسمت بهشتش به اندازه وسعت هفت سیاره نفوس دار و ماه دار منظومه شمسی با اتمسفر آنهاست، چه آزادی و خوشیهائی برای بهشتیان و چه بدبختیهائی برای دوزخيان محبوس در آن زمین خواهد بود) (۲۱)
سَابِقُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

بشتابید به سوی آمرزشی از پروردگارتان و بهشتی که پهنای آن مانند پهنای آسمان و زمین است، که برای کسانی که به خدا و پیامبرانش ایمان آورده‌اند آماده شده است. این فضل خداست که آن را به هر که بخواهد می‌بخشد، و خدا صاحب فضل بزرگ است.


سَابِقُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ

بشتابید به سوی آمرزشی از پروردگارتان
شرح واژه‌ها:

  • سَابِقُوا: فعل امر، جمع مخاطب، از ریشهٔ «س ب ق» به‌معنای پیشی گرفتن، شتاب کردن
  • إِلَىٰ: حرف جر، به‌سوی
  • مَغْفِرَةٍ: اسم، نکره، از ریشهٔ «غ ف ر»، به‌معنای آمرزش، پوشاندن گناه
  • مِّن: حرف جر، از
  • رَّبِّكُمْ: «رَبّ» اسم، به‌معنای پروردگار؛ «کم» ضمیر متصل جمع، شما

وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ

و بهشتی که پهنای آن مانند پهنای آسمان و زمین است
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف، و
  • جَنَّةٍ: اسم، نکره، از ریشهٔ «ج ن ن»، به‌معنای باغ و بهشت
  • عَرْضُهَا: «عَرْض» اسم، پهنا؛ «ها» ضمیر متصل، آن
  • كَ: حرف تشبیه، مانند
  • عَرْضِ: اسم، پهنا
  • السَّمَاءِ: اسم معرفه، از ریشهٔ «س م و»، آسمان
  • وَ: حرف عطف
  • الْأَرْضِ: اسم معرفه، زمین

أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ

که برای کسانی که به خدا و پیامبرانش ایمان آورده‌اند آماده شده است
شرح واژه‌ها:

  • أُعِدَّتْ: فعل ماضی مجهول، مفرد مؤنث، از ریشهٔ «ع د د»، آماده شد
  • لِ: حرف جر، برای
  • الَّذِينَ: اسم موصول، جمع، کسانی که
  • آمَنُوا: فعل ماضی، جمع، از ریشهٔ «أ م ن»، ایمان آوردند
  • بِاللَّهِ: «بِ» حرف جر؛ «اللَّه» اسم جلاله
  • وَ: حرف عطف
  • رُسُلِهِ: «رُسُل» جمع رسول، از ریشهٔ «ر س ل»؛ «هِ» ضمیر متصل، او

ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ

این فضل خداست که آن را به هر که بخواهد می‌بخشد
شرح واژه‌ها:

  • ذَٰلِكَ: اسم اشارهٔ دور، آن
  • فَضْلُ: اسم، از ریشهٔ «ف ض ل»، بخشش، افزونی
  • اللَّهِ: مضاف‌الیه، اسم جلاله
  • يُؤْتِيهِ: فعل مضارع، مفرد، از ریشهٔ «أ ت ي»، می‌بخشد؛ «هِ» ضمیر مفعولی
  • مَن: اسم موصول یا شرطی، هر که
  • يَشَاءُ: فعل مضارع، از ریشهٔ «ش ي أ»، بخواهد

وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

و خدا صاحب فضل بزرگ است
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف
  • اللَّهُ: اسم جلاله، مبتدا
  • ذُو: اسم، به‌معنای صاحب
  • الْفَضْلِ: اسم معرفه، بخشش
  • الْعَظِيمِ: صفت، بزرگ، از ریشهٔ «ع ظ م»
Nach oben scrollen