004-139-099-نساء

الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ ۚ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا

کسانی که کفار را به جای مؤمنان ولیّان برمی‌گزینند؛ آیا عزّت را نزد آنان می‌جویند؟ پس همانا عزّت همه‌اش از آنِ خداست.

الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ

کسانی که کفار را به‌عنوان ولیّان (سرپرستان، یا دوستان مورد اعتماد) برمی‌گزینند به‌جای مؤمنان.

توضیح واژه‌ها:

• الَّذِينَ: ضمیر موصول جمع مذکر؛ «کسانی که».
• يَتَّخِذُونَ: فعل مضارع از ریشهٔ «اتخذ» به معنی «برمی‌گزینند»، «برمی‌دارند»، «دوستی یا ولایت به‌دست می‌آورند/می‌گیرند».
• الْكَافِرِينَ: جمع «کافر» در مضاف‌الیه؛ «کفار»، کسانی که ایمان ندارند.
• أَوْلِيَاءَ: جمع «وليّ»؛ معانی متعدد دارد: سرپرست، دوست نزدیک، حامی، یا کسی که مسؤول یا مأمون است؛ در سیاق آیه به معنای کسانی که به‌عنوان یاری‌دهنده، پشتیبان یا سرپرست انتخاب می‌شوند.
• مِن دُونِ: «به‌جای»، «جز از»، «غیر از».
• الْمُؤْمِنِينَ: جمع «مؤمن»؛ «مؤمنان»، کسانی که ایمان دارند.

جمله دوم (عربی): أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ

ترجمه فارسی جمله دوم: آیا (آنها) نزد ایشان (کفار) عزّت را می‌جویند؟

توضیح واژه‌ها:

• أَيَبْتَغُونَ: فعل سوالی مضارع از ریشهٔ «بَغَى» به معنی «می‌جویند»، «طلب می‌کنند». پیش از آن حرف پرسشی «أَ» برای سؤالی بودن.
• عِندَهُمُ: ترکیب «عند + هم» به معنی «نزدِ ایشان»، «در نزدِ آنها»، «از جانبِ آنها». (نکته: در قرائت ممکن است حرکات متفاوت خوانده شود؛ معنی «پیش آنها/با آنها» است.)
• الْعِزَّةَ: مصدر یا اسمی که به معنی «عزّت، شرف، اقتدار، سربلندی، شکست‌ناپذیری» است. در معناهای دینی و اجتماعی به قدرت و سربلندی اشاره دارد.

توضیح ترکیبی کوتاه: سؤال بلاغی آیه این است که آیا کسانی که کفار را به‌عنوان ولیّ یا پشتیبان انتخاب می‌کنند، می‌خواهند از ایشان عزّت و اقتدار به‌دست آورند؟

جمله سوم (عربی): فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا

ترجمه فارسی جمله سوم: پس همانا عزّت (اقتدار، شرافت) همه‌اش از آنِ خداست.

توضیح واژه‌ها:

• فَإِنَّ: ترکیب «فـ + إنّ»؛ «پس همانا» یا «زیرا که».
• الْعِزَّةَ: همان کلمهٔ قبل؛ «عزّت، شرافت، اقتدار».
• لِلَّهِ: «از آنِ خدا»، «برای خدا».
• جَمِيعًا: قید تأکیدی به معنی «همه»، «تماماً»، «به‌کلی». در اینجا تاکید می‌کند که تمامِ عزّت و اقتدار متعلق به خداست و نه به کسانی که انسان‌ها گمان می‌کنند.