وَمَن يَعمَلْ سُوءًا أَوْ يَظلِمْ نَفسَهُ ثُمَّ يَستَغفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا- و هر کس کار بدی انجام دهد یا به خودش ظلم کند، سپس از خدا آمرزش بخواهد، خدا را بسیار آمرزنده و مهربان خواهد یافت.
ترجمه جملهبهجمله همراه توضیح واژهها: - وَمَن يَعمَلْ سُوءًا
- ترجمه: «و هر که کار بدی انجام دهد»
- توضیح واژهها:
- وَ: حرف عطف «و».
- مَن: ضمیر موصول/مشتق برای «هر کسی که» (اشاره به افراد نامشخص).
- يَعمَلْ: از ریشۀ «ع م ل» به معنای «عمل کردن»؛ فعل مضارع مجزوم در این ساختار شرطی/توصیفی بهمعنای «انجام دهد، عمل کند».
- سُوءًا: اسم مبالغهگونه/اسم مقصود به معنای «بدی، کار ناپسند، زشتی». بهصورت مفعول برای «يَعمَلْ» آمده است؛ نشاندهندۀ نوع عمل است (عمل بد).
- أَوْ يَظلِمْ نَفسَهُ
- ترجمه: «یا به خودش ظلم کند»
- توضیح واژهها:
- أَوْ: «یا»، حرف عطف/اختیار بین دو حال یا نمونه.
- يَظلِمْ: از ریشۀ «ظ ل م» به معنای «ظلم کردن، ستم کردن، نادیده گرفتن حق». فعل مضارع مانند «يَعمَلْ» است.
- نَفسَهُ: «نفسِ او / خودِ او». «نَفس» به معنای «خود، جان، نفس»، و ضمیر «ـهُ» مضاف الیه است که اشاره به همان فاعل «مَن» دارد. عبارت «يَظلِمْ نَفسَهُ» معمولاً به معنای «خود را ستم کند/به خود ضرر برساند» است؛ یعنی گاه عمل زشت ممکن است علیه خود فرد باشد (مثلاً گناهی که به زیان خود انسان است).
- ثُمَّ يَستَغفِرِ اللَّهَ
- ترجمه: «سپس از خدا آمرزش بطلبد»
- توضیح واژهها:
- ثُمَّ: «سپس، آنگاه»؛ نشانه ترتیب زمانی یا معنایی پس از عمل بد.
- يَستَغفِرِ: از ریشۀ «غ ف ر» با شکل استفعال «استغفار» به معنی «طلب بخشش و آمرزش کردن». فعل مضارع در اینجا به معنای «بخواهد یا درخواست کند» (معنای واقعی: درخواست آمرزش).
- اللَّهَ: «خدا» (مفعول فعل «يَستَغفِرِ»). اسم منصوب بهصورت مضافالیه مفعول مستقیم درخواست آمرزش.
- يَجِدِ اللَّهَ غَفورًا رَحِيمًا
- ترجمه: «خدا را بسیار آمرزنده و مهربان خواهد یافت»
- توضیح واژهها:
- يَجِدِ: از ریشۀ «و ج د» به معنای «یافتن، ملاقات کردن، تجربه کردن». فعل مضارع که نشان میدهد نتیجهای که درخواستکننده تجربه خواهد کرد: او «خواهد یافت».
- اللَّهَ: «خدا» (مفعول فعل «يَجِدِ»). در اینجا «خدا را مییابد» به معنای «خدا را چنین میبیند/خدا چنین برای او خواهد بود».
- غَفورًا: از ریشۀ «غ ف ر» به معنی «آمرزنده، بسیار بخشنده». صورت «غفورًا» بهصورت حال/وکالت وصفی است که صفات خدا را بیان میکند — «آمرزنده».
- رَحيمًا: از ریشۀ «ر ح م» به معنی «رحمتکننده، مهربان». «رحیم» صفتی است که نشان دهندۀ رحمت و مهربانی مداوم و لطیف خداست؛ «رحیماً» در این ترکیب همراه با «غفوراً» تأکید بر دو صفت رحمت و آمرزش است.
توضیح کلّی خلاصه: - ایه میگوید هر کس عملی زشت انجام دهد یا خود را به ظلم گرفتار کند، اگر سپس به درگاه خدا برود و استغفار کند، نتیجهاش یافتن خدا بهعنوان آمرزنده و مهربان است — یعنی خدا او را میبخشد و مورد رحمت قرار میدهد.
|
