003-161-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
و سزاوار هیچ پیغام گیری از الله نیست که در پیغامهای الله خيانت نماید و هر پیغام گیری که خیانت کند در روز قیامت با خیانتش میاید و از آنجا هر کس را به اندازه آنچه از اعمالش بدست آورده پاداش کامل میدهند و به کسی ستم نمی شود (ملاحظه میکنید که پیغمبران نیز مانند سایر مردم بازخواست میشوند آیا با این وصف کسی از پیغمبران و امامان جرئت میکند شفیع گناه کسی نزد الله که از پیغمبران به مردم داناتر است بشود؟) (161)

وَما كانَ لِنَبِيٍّ أَن يَغُلَّ ۚ وَمَن يَغلُل يَأتِ بِما غَلَّ يَومَ القِيامَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّىٰ كُلُّ نَفسٍ ما كَسَبَت وَهُم لا يُظلَمونَ

— — —

وَما كانَ لِنَبِيٍّ أَن يَغُلَّ

زیر جمله: و شایسته هیچ پیامبری نیست که خیانت کند.

  • وَ: حرف عطف | و | ریشه ندارد | — | —
  • ما: حرف نفی | نیست/نه | ریشه ندارد | — | —
  • كانَ: فعل ماضی ناقص | بود/باشد (برای بیان امکان و شایستگی) | ریشه: ك و ن | وزن: فَعَلَ | باب: ثلاثی مجرد
  • لِـ: حرف جر | برای/به | ریشه ندارد | — | —
  • نَبِيٍّ: اسم | پیامبر | ریشه: ن ب أ | وزن: فَعِيل | باب: اسم مشتق
  • أَن: حرف مصدری/نصب | که | ریشه ندارد | — | —
  • يَغُلَّ: فعل مضارع منصوب | خیانت کند/مال را پنهان کند | ریشه: غ ل ل | وزن: يَفْعُلَ | باب: ثلاثی مجرد

وَمَن يَغلُل يَأتِ بِما غَلَّ يَومَ القِيامَةِ

زیر جمله: و هر که خیانت کند، آنچه را که خیانت کرده است در روز قیامت می‌آورد.

  • وَ: حرف عطف | و | ریشه ندارد | — | —
  • مَن: اسم شرط | هر که/هر کس | ریشه ندارد | — | —
  • يَغلُل: فعل مضارع مرفوع | خیانت می‌کند | ریشه: غ ل ل | وزن: يَفْعُلُ | باب: ثلاثی مجرد
  • يَأتِ: فعل مضارع مجزوم (به سبب شرط) | می‌آورد | ریشه: أ ت ي | وزن: يَفْعِلْ | باب: ثلاثی مجرد
  • بِـ: حرف جر | با/به‌همراه | ریشه ندارد | — | —
  • ما: اسم موصول | آنچه | ریشه ندارد | — | —
  • غَلَّ: فعل ماضی | خیانت کرد/پنهان نمود | ریشه: غ ل ل | وزن: فَعَلَ | باب: ثلاثی مجرد
  • يَومَ: اسم زمان | روز | ریشه: ي و م | وزن: فَعْل | باب: اسم جامد
  • القِيامَةِ: اسم | قیامت | ریشه: ق و م | وزن: فِعالَة | باب: مصدر/اسم

ثُمَّ تُوَفّىٰ كُلُّ نَفسٍ ما كَسَبَت

زیر جمله: سپس به هر نفس آنچه به دست آورده است به‌تمامی داده می‌شود.

  • ثُمَّ: حرف عطف تراخی | سپس | ریشه ندارد | — | —
  • تُوَفّىٰ: فعل مضارع مجهول | به‌تمامی داده می‌شود/پرداخت می‌شود | ریشه: و ف ي | وزن: تُفَعَّى | باب: تفعیل (مجهول)
  • كُلُّ: اسم | هر/همه | ریشه: ك ل ل | وزن: فُعُل | باب: اسم
  • نَفسٍ: اسم | نفس/شخص | ریشه: ن ف س | وزن: فَعْل | باب: اسم
  • ما: اسم موصول | آنچه | ریشه ندارد | — | —
  • كَسَبَت: فعل ماضی | به دست آورد/کسب کرد | ریشه: ك س ب | وزن: فَعَلَتْ | باب: ثلاثی مجرد

وَهُم لا يُظلَمونَ

زیر جمله: و ایشان ستم نمی‌شوند.

  • وَ: حرف عطف | و | ریشه ندارد | — | —
  • هُم: ضمیر منفصل | آنان/ایشان | ریشه ندارد | — | —
  • لا: حرف نفی | نمی‌ | ریشه ندارد | — | —
  • يُظلَمونَ: فعل مضارع مجهول | ستم می‌شوند (نفیش: ستم نمی‌شوند) | ریشه: ظ ل م | وزن: يُفْعَلونَ | باب: ثلاثی مجرد (مجهول)

ترجمه کل آیه: و شایسته هیچ پیامبری نیست که خیانت کند؛ و هر که خیانت کند، آنچه را خیانت کرده است در روز قیامت می‌آورد؛ سپس به هر نفس آنچه کسب کرده است به‌تمامی داده می‌شود، و ایشان ستم نمی‌شوند.

Nach oben scrollen