- إِن تَمسَسكُم حَسَنَةٌ تَسُؤهُم
اگر نیکیای به شما برسد، آنان را ناراحت میکند.- إِن: حرف شرط، اگر؛ ریشه: — ؛ نوع: حرف؛ وزن/باب: —
- تَمسَسْكُم: فعل مضارع مجزوم (از س م س/مَسَّ)، شما را لمس کند/به شما برسد؛ ریشه: م-س-س؛ وزن: تَفْعَلْ؛ باب: ثلاثی مجرد (مَسَّ)
- حَسَنَةٌ: اسم مؤنث منصوب/مرفوع بر حسب قرائت، نیکی/خیر؛ ریشه: ح-س-ن؛ وزن: فَعَلَة؛ باب: —
- تَسُؤْهُم: فعل مضارع (سوء رساندن)، آنان را بدحال میکند/ناراحت میسازد؛ ریشه: س-و-ء؛ وزن: تَفُعْ؛ باب: ثلاثی مجرد
- هُم: ضمیر متصل، آنان؛ ریشه: — ؛ نوع: ضمیر؛ وزن/باب: —
- وَإِن تُصِبْكُم سَيِّئَةٌ يَفرَحوا بِها
و اگر بدیای به شما برسد، به آن خوشحال میشوند.- وَ: حرف عطف، و؛ ریشه: — ؛ نوع: حرف؛ —
- إِن: حرف شرط، اگر؛ —
- تُصِبْكُم: فعل مضارع مجزوم (اصابت کردن)، شما را مبتلا سازد/به شما برسد؛ ریشه: ص-و-ب؛ وزن: تُفِعْ؛ باب: أفعل (أصاب)
- سَيِّئَةٌ: اسم مؤنث، بدی/ناگواری؛ ریشه: س-و-ء؛ وزن: فَعِّلَة (سیئه با تشدید یاء)؛ —
- يَفرَحوا: فعل مضارع منصوب/مجزوم به حذف نون (جمع)، خوشحال شوند؛ ریشه: ف-ر-ح؛ وزن: يَفْعَلوا؛ باب: ثلاثی مجرد
- بِها: جار و مجرور، به آن؛ ریشه: — ؛ نوع: حرف + ضمیر؛ —
- وَإِن تَصبِروا وَتَتَّقوا لا يَضُرُّكُم كَيدُهُم شَيئًا
و اگر شکیبایی کنید و پرهیزگاری پیشه سازید، نیرنگشان هیچ گزندی به شما نمیرساند.- وَ: حرف عطف، و؛ —
- إِن: حرف شرط، اگر؛ —
- تَصبِروا: فعل مضارع مجزوم به حذف نون (جمع)، شکیبایی کنید؛ ریشه: ص-ب-ر؛ وزن: تَفْعِلوا؛ باب: ثلاثی مجرد
- وَتَتَّقوا: فعل مضارع مجزوم به حذف نون (جمع)، پرهیزگاری کنید؛ ریشه: و-ق-ي؛ وزن: تَتَّفَعوا (از اتّقى با ادغام)، باب: افتعل (اتّقى)
- لا: حرف نفی، نه/نمی؛ —
- يَضُرُّكُم: فعل مضارع، به شما زیان رسانَد؛ ریشه: ض-ر-ر؛ وزن: يَفُعُّكُم (با تشدید راء)، باب: ثلاثی مجرد
- كَيدُهُم: اسم مرفوع + ضمیر، نیرنگِ آنان؛ ریشه: ك-ي-د؛ وزن: فَعْل (کید)؛ —
- شَيئًا: اسم منصوب تمییز/مفعول مطلق، هیچ/چیزی؛ ریشه: ش-ي-ء؛ وزن: فَعْل؛ —
- إِنَّ اللَّهَ بِما يَعمَلونَ مُحيطٌ
بیگمان خداوند به آنچه میکنند احاطه دارد.- إِنَّ: حرف تأکید، بهراستی/قطعاً؛ —
- اللَّهَ: اسم جلاله منصوب به إنّ؛ خداوند؛ ریشه: أ-ل-ه (برخوردهای لغوی)؛ وزن: — ؛ —
- بِما: جار و مجرور + اسم موصول ما، به آنچه؛ —
- يَعمَلونَ: فعل مضارع جمع، عمل میکنند؛ ریشه: ع-م-ل؛ وزن: يَفْعَلونَ؛ باب: ثلاثی مجرد
- مُحيطٌ: اسم فاعل مرفوع، احاطهکننده؛ ریشه: ح-ي-ط؛ وزن: مُفْعِل/مُفِيل (قیاس: مُفْعِل از أحاط)، باب: أفعل (أحاط → مُحِيط)
ترجمهی کل آیه: اگر نیکیای به شما برسد، آنان را ناراحت میکند؛ و اگر بدیای به شما برسد، به آن خوشحال میشوند. و اگر شکیبایی کنید و پرهیزگاری پیشه سازید، نیرنگشان هیچ گزندی به شما نمیرساند؛ بیگمان خداوند به آنچه میکنند احاطه دارد. | 