003-121-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
ای پیغمبر هنگامیکه از کسان خودت در بامداد دور شدی تا لشگریان مؤمن را در قرارگاه نهائی که برای جنگ لازم بود، جای دهی، بدان که الله شنوائی بود بس دانا (یعنی به گفتگوهائی که میان تو و آنان رد و بدل شد شنوا و دانا بود ) (۱۲۱)
  • وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ
    • و هنگامی که بامدادان از نزد خانواده‌ات بیرون رفتی
    • غَدَوْتَ: فعل ماضی، ریشه: غَدَا/غَدْوٌ، وزن: فَعَلْتَ، باب: ثلاثی مجرد، معنا: صبح‌گاه رفتی/بیرون شدی
    • إِذْ: ظرف زمان، معنا: هنگامی که
    • مِنْ: حرف جر، معنا: از
    • أَهْلِكَ: اسم مضاف‌الیه (أهل + کاف خطاب)، ریشه: أَهْل، وزن: فَعْل، باب: اسم جامد، معنا: خانواده‌ات
  • تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ
    • مؤمنان را در جایگاه‌هایی برای جنگ مستقر می‌کردی
    • تُبَوِّئُ: فعل مضارع، ریشه: بَوْأ، وزن: تُفَعِّلُ، باب: تفعیل، معنا: جای می‌داد/مستقر می‌کرد
    • الْمُؤْمِنِينَ: اسم مفعول‌به (منصوب)، ریشه: أَمَنَ، وزن: مُفْعِلِين (جمع مُؤْمِن)، باب: اسم فاعل از إفعال، معنا: مؤمنان
    • مَقَاعِدَ: اسم مفعول‌به دوم/تمییز موضع (منصوب، جمع)، ریشه: قَعَدَ، وزن: مَفَاعِل (جمع مَقْعَد)، باب: اسم مکان، معنا: جایگاه‌ها/مواضع
    • لِلْقِتَالِ: جار و مجرور، ریشه: قَتَلَ، وزن: فِعَال (مصدر قتال)، باب: مفاعلة، معنا: برای جنگ
  • وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
    • و خدا شنوا و داناست
    • وَ: حرف عطف، معنا: و
    • اللَّهُ: اسم جلاله (مبتدا)، معنا: خدا
    • سَمِيعٌ: خبر اول، ریشه: سَمِعَ، وزن: فَعِيل (صیغه مبالغه)، باب: ثلاثی مشتق، معنا: بسیار شنوا
    • عَلِيمٌ: خبر دوم، ریشه: عَلِمَ، وزن: فَعِيل (صیغه مبالغه)، باب: ثلاثی مشتق، معنا: بسیار دانا

ترجمه کل آیه: و هنگامی که بامدادان از نزد خانواده‌ات بیرون رفتی و مؤمنان را در جایگاه‌هایی برای جنگ مستقر می‌کردی؛ و خدا شنوا و داناست.

Nach oben scrollen