003-026-095-آل عمران

• «قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ المُلكِ»
  • ترجمه: بگو: خدایا، مالک فرمانروایی.
  • قُل: فعل امر، معنی: بگو، ریشه: ق-و-ل، وزن: فُلْ (از قالَ)، باب: ثلاثی مجرد.
  • اللَّهُمَّ: منادی (ندا)، معنی: ای خدا، ریشه: ا-ل-ه، وزن: فَعَّل (صورت دعایی)، باب: —.
  • مالِكَ: اسم فاعل، معنی: مالک، دارنده، ریشه: م-ل-ك، وزن: فاعِل، باب: ثلاثی مجرد.
  • المُلكِ: اسم مصدر/اسم، معنی: پادشاهی، فرمانروایی، ریشه: م-ل-ك، وزن: فُعْل، باب: —.
• «تُؤتِي المُلكَ مَن تَشاءُ»
  • ترجمه: فرمانروایی را به هر که بخواهی می‌بخشی.
  • تُؤتِي: فعل مضارع مرفوع، معنی: می‌بخشی/می‌دهی، ریشه: أ-ت-ي، وزن: تُفعِل (إيتاء)، باب: إفعال.
  • المُلكَ: اسم، معنی: پادشاهی/فرمانروایی، ریشه: م-ل-ك، وزن: فُعْل، باب: —.
  • مَن: اسم موصول، معنی: هر که/کسی که، ریشه: —، وزن: —، باب: —.
  • تَشاءُ: فعل مضارع، معنی: می‌خواهی، ریشه: ش-ي-ء، وزن: تَفاعَل/تَشاءُ از شاءَ، باب: ثلاثی مجرد (شاءَ-يَشاءُ).
• «وَتَنزِعُ المُلكَ مِمَّن تَشاءُ»
  • ترجمه: و فرمانروایی را از هر که بخواهی می‌گیری.
  • تَنزِعُ: فعل مضارع، معنی: می‌کَنی/می‌کَنی بیرون/می‌گیری، ریشه: ن-ز-ع، وزن: تَفعِل، باب: ثلاثی مجرد.
  • المُلكَ: اسم، معنی: پادشاهی/فرمانروایی، ریشه: م-ل-ك، وزن: فُعْل.
  • مِمَّن: حرف جر + اسم موصول (مِن + مَن)، معنی: از کسی که، ریشه: —.
  • تَشاءُ: فعل مضارع، معنی: می‌خواهی، ریشه: ش-ي-ء، وزن: تَشاءُ از شاءَ، باب: ثلاثی مجرد.
• «وَتُعِزُّ مَن تَشاءُ»
  • ترجمه: و هر که را بخواهی عزّت می‌دهی.
  • تُعِزُّ: فعل مضارع، معنی: عزّت می‌دهی/توانا می‌گردانی، ریشه: ع-ز-ز، وزن: تُفِعُّل (تُعِزُّ)، باب: إفعال (أعزَّ یُعِزُّ).
  • مَن: اسم موصول، معنی: هر که، ریشه: —.
  • تَشاءُ: فعل مضارع، معنی: می‌خواهی، ریشه: ش-ي-ء، باب: ثلاثی مجرد.
• «وَتُذِلُّ مَن تَشاءُ»
  • ترجمه: و هر که را بخواهی خوار می‌گردانی.
  • تُذِلُّ: فعل مضارع، معنی: خوار می‌کنی، ریشه: ذ-ل-ل، وزن: تُفِعُّل، باب: إفعال (أذلَّ یُذِلُّ).
  • مَن: اسم موصول، معنی: هر که، ریشه: —.
  • تَشاءُ: فعل مضارع، معنی: می‌خواهی، ریشه: ش-ي-ء، باب: ثلاثی مجرد.
• «بِيَدِكَ الخَيرُ»
  • ترجمه: هر خیر در دست توست.
  • بِ: حرف جر، معنی: به/در، ریشه: —.
  • يَدِكَ: اسم + ضمیر متصل، معنی: دستِ تو، ریشه: ي-د-ي (یَد)، وزن: فَعْل (یَد)، ضمیر: کاف مخاطب.
  • الخَيرُ: اسم، معنی: نیکی/خیر، ریشه: خ-ي-ر، وزن: فَعْل/خَیْر (سماعاً).
• «إِنَّكَ عَلىٰ كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ»
  • ترجمه: بی‌گمان تو بر هر چیزی توانا هستی.
  • إِنَّ: حرف تأکید و نصب، معنی: همانا/بی‌گمان.
  • كَ: ضمیر منفصل/متصل (اسم إن)، معنی: تو، ریشه: —.
  • عَلىٰ: حرف جر، معنی: بر، ریشه: —.
  • كُلِّ: اسم مضاف، معنی: هر/همه، ریشه: ك-ل-ل، وزن: فُعْل.
  • شَيءٍ: اسم، معنی: چیز، ریشه: ش-ي-ء، وزن: فَعْل/شَيْء (سماعاً).
  • قَديرٌ: صفت مشبهه/صیغه مبالغه، معنی: توانا/قدرت‌مند، ریشه: ق-د-ر، وزن: فَعيل.

ترجمهٔ کل آیه: بگو: خدایا، مالک فرمانروایی، فرمانروایی را به هر که بخواهی می‌بخشی و از هر که بخواهی می‌گیری، و هر که را بخواهی عزّت می‌دهی و هر که را بخواهی خوار می‌گردانی؛ هر خیر در دست توست؛ بی‌گمان تو بر هر چیزی توانایی.