002-195-091-بقرة

« Back to Glossary Index
و در راه الله هر چه بیشتر کمک مالی نمائید و بدست خودتان خود را به هلاکت نیفکنید و در این راه هر چه بیشتر احسان نمائید و بدانید که الله اینگونه احسان کنندگان را دوست میدارد (این آیه اشاره بر این است که اگر شما برای جلوگیری از دشمنی دشمنان و آشوبها در صدد نباشید که با کمکهای مالی حکومتِ خود را قوی نمائید بدست خود ، خود را بدست دشمن داده اید. عجب است از بسیاری از مسلمانان که ابتدا و انتهای این آیه را حفظ نیستند و فقط وسط آیه را حفظ کرده اند و از آن بجای نتیجه گرفتن شهامت و خرج مال، نتیجه گرفته اند که انسان باید بی جهت خود را در مهلکه ها نیندازد یعنی از خطرهای اجتماعی بجای جلوگیری، کناره گیری کند و اسم اینرا گذاشته اند تقيه و اینکار بسیار بد را خوب میدانند و البته اینگونه سوءاستفاده ها همه ریشه استعماری دارد) (۱۹۵)

وَأَنفِقوا في سَبيلِ اللَّهِ

  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: و انفاق کنید در راهِ خدا.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • وَ: حرف عطف.
    • أَنفِقوا: فعل امر، مخاطب جمع (خطاب به جمع). ریشه: ن-ف-ق (باب إفعال: أَنفَقَ). نقش: فعل جمله.
    • في: حرف جر.
    • سَبيلِ: اسم مجرور به «في»، مفرد، ریشه: س-ب-ل. نقش: مضاف.
    • اللَّهِ: لفظ جلاله، اسم جلاله مجرور به عنوان مضافٌ‌إلیهِ «سبيل». ریشه: — (علم).
  • نوع جمله و نکتهٔ معنایی:
    • نوع: امر (دستور مثبت).
    • نکته: امر به خرج کردن در مسیرهایی که رضای خدا در آن است (خیر عمومی، جهاد، کمک به نیازمند، نشر حق).

وَلا تُلقوا بِأَيديكُم إِلَى التَّهلُكَةِ

  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: و نیندازید خود را به دست‌های‌تان به سوی هلاکت.
    • توضیح روان: یعنی خودتان را با دستان خود به سمت نابودی نیندازید (خودسببِ نابودیِ خود نشوید).
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • وَ: حرف عطف.
    • لا: «لا»ی نهی.
    • تُلقوا: فعل مضارع مجزوم به «لا»ی نهی، مخاطب جمع. ریشه: ل-ق-ي (باب إفعال: أَلقى يُلقي). نقش: فعل نهی.
    • بِأَيديكُم: جار و مجرور. «بِـ» حرف جر؛ «أَيدي» اسم مجرور، جمع «يَد»، ریشه: ي-د-ي؛ «كُم» ضمیر متصل، مضافٌ‌إليه. تعبیر «بأيديكم» کنایه از «به دستِ خودتان/به سبب خودتان».
    • إِلَى: حرف جر.
    • التَّهلُكَةِ: اسم مجرور، با «أل» تعریف. ریشه: ه-ل-ك. معنای مصدرِ «هلاکت/نابودی».
  • نوع جمله و نکتهٔ معنایی:
    • نوع: نهی (بازداشتن از کاری).
    • نکته: پرهیز از رفتارهایِ خودویرانگر؛ هم ترکِ انفاقِ واجب/لازم و هم اقدامِ نسنجیده که جان/مال/ایمان را به خطر اندازد، مصداق دارد.

وَأَحسِنوا

  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: و نیکی کنید.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • وَ: حرف عطف.
    • أَحسِنوا: فعل امر، مخاطب جمع. ریشه: ح-س-ن (باب إفعال: أَحسَنَ يُحسِنُ). نقش: فعل امر. معنای «کار را نیک انجام دهید؛ خیر برسانید».
  • نوع جمله و نکتهٔ معنایی:
    • نوع: امر.
    • نکته: احسان از انفاق فراتر است؛ شامل کیفیتِ خوبِ عمل، نیت پاک، و رفتار کریمانه با خلق.

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ المُحسِنينَ

  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: همانا خدا دوست می‌دارد نیکوکاران را.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی:
    • إِنَّ: حرف توکید و نصب.
    • اللَّهَ: اسم «إنَّ» منصوب. لفظ جلاله.
    • يُحِبُّ: فعل مضارع مرفوع. ریشه: ح-ب-ب (باب فعل: حَبَّ/أَحَبَّ؛ در اینجا «يُحِبُّ» از أَحَبَّ). فاعلش «الله» است.
    • المُحسِنينَ: مفعولٌ‌به منصوب با «ياء» به‌سبب جمعِ مذکر سالم. ریشه: ح-س-ن. اسم فاعل از باب إفعال: مُحسِن.
  • نوع جمله و نکتهٔ معنایی:
    • نوع: خبریِ مؤکَّد (با «إنّ»).
    • نکته: وعدهٔ الهی؛ بیان محبت الهی به کسانی که احسان می‌کنند، انگیزه‌ای برای عمل به دو دستور قبلی (انفاق و ترکِ تهلکه).

ترجمهٔ تحت‌اللفظی کل آیه: و انفاق کنید در راهِ خدا، و خودتان را به دست‌های خود به سوی هلاکت میفکنید [نیفکنید]، و نیکی کنید؛ همانا خدا نیکوکاران را دوست می‌دارد.

Nach oben scrollen