| کفران کنندگانِ اهل کتاب از کفران کنندگان مشرک غیر اهل کتاب جدا نبوده اند مگر هنگامی که آن جدا کننده بس روشن برای ایشان آمد (۱) |
لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ ترجمه فارسی:
توضیح واژهها و عبارات به تفکیک جملهها:
نکته زبانی: ترکیب «مِن أهل الكتاب والمشركين» نشان میدهد مصداق «الذین کفروا» از این دو گروه آمدهاند.
تفسیر خلاصه و نکات تفسیرى:
|
مُنفَكِّينَ
|
لَم يَكُنِ
تمام متن بالا به فارسی نوشته شده و شامل معانی، کاربرد نحوی، اتیمولوژی، نمونهها، مترادفها و متضادهاست. |
تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ
ترکیب کامل «تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ» به فارسی:
|
متن آیه:لَم يَكُنِ الَّذينَ كَفَروا مِن أَهلِ الكِتابِ وَالمُشرِكينَ مُنفَكّينَ حَتّىٰ تَأتِيَهُمُ البَيِّنَةُ ترجمه تحت اللفظی: کسانی که کافر شدند از اهل کتاب و مشرکان، جدا و منحرف نبودند تا وقتی که دلیل روشن برای آنها بیاید. تفسیر جامع:
نتیجه کلی: کسانی که اهل کتاب یا مشرک بودند، تا زمانی که دلیلی روشن و قطعی برای پیامبر اسلام و دین جدید نیامده بود، کافر واقعی به آن دین جدید محسوب نمیشدند یا «از راه حق جدا نشده» بودند. یعنی کفر آنها ناشی از جهالت یا بیدلیلی نبود، بلکه پس از ارائه دلیل روشن توسط پیامبر، کفر ورزیدند. نکته تکمیلی: این آیه به نوعی بیانگر رحمت و عدالت الهی است که هر کس بدون دلیل روشن و برهان قاطع مورد مؤاخذه قرار نمیگیرد. |