083-032-090-مطففين

« Back to Glossary Index
و وقتی نیکوکاران پاکدامن مؤمن را میدیدند میگفتند اینان چه ساده های گمراهی هستند (۳۲)

وَإِذا رَأَوهُم قالوا إِنَّ هٰؤُلاءِ لَضالّونَ

ترجمهٔ روان: وقتی آنان را دیدند، گفتند: «این‌ها قطعاً گمراه‌اند.»

واژه‌به‌واژه با معنا و نقش دستوری (قبل از هر واژه خط کشیده شده است):

  • — وَ
    • معنا: و (حرف عطف، پیونددهندهٔ جمله‌ها)
    • نقش دستوری: حرف عطف
  • — إِذا
    • معنا: هنگامی‌که، وقتی که
    • نقش دستوری: ظرف زمان شرطی (اداة شرط غیر جازم)
  • — رَأَوا
    • معنا: دیدند
    • ریشه: ر أ ی
    • صرف: فعل ماضی، جمع مذکر غایب (همان «آن‌ها»)
    • نقش دستوری: فعل جملهٔ شرط
  • — هُم
    • معنا: آنان، آن‌ها
    • نوع: ضمیر منفصل
    • نقش دستوری: فاعلِ فعل «رَأَوا»
  • — قالوا
    • معنا: گفتند
    • ریشه: ق و ل
    • صرف: فعل ماضی، جمع مذکر غایب
    • نقش دستوری: فعلِ جوابِ شرط (پاسخِ «إذا»)
  • — إِنَّ
    • معنا: به‌راستی، قطعاً
    • نقش دستوری: حرف تأکید و نصب (حرفی که اسم خود را منصوب می‌کند و خبر را مرفوع)
    • اثر نحوی: اسم بعد از آن منصوب می‌شود، خبرش مرفوع می‌آید
  • — هٰؤُلاءِ
    • معنا: این‌ها
    • نوع: اسم اشاره برای جمع نزدیک
    • نقش دستوری: اسمِ «إِنَّ» (منصوب از نظر حکم «إنّ»، اما صورت لفظی‌اش مبنی است و تغییر نمی‌کند)
  • — لَ
    • معنا: به‌راستی/همانا (لامِ ابتداء برای تأکید)
    • نقش دستوری: لامِ ابتداء یا لامِ تأکیدِ خبرِ «إنّ»؛ بر سر خبر می‌آید و آن را مؤکد می‌کند
  • — ضالّونَ
    • معنا: گمراهان، گمراه‌اند
    • ریشه: ض ل ل
    • قالب: اسم فاعل از باب «ضلّ»
    • صرف: جمع مذکر سالم (مرفوع با واو، اما در رسم‌الخط قرآن غالباً با فتحه/علامت صوتی آمده)
    • نقش دستوری: خبرِ «إِنَّ» (مرفوع)
Nach oben scrollen