083-021-090-مطففين

ترجمهٔ فارسی روان: نزدیکان او گواهی می‌دهند.

واژه‌به‌واژه معنا و نقش دستوری:

• يَشهَدُهُ
  • يَشهَدُ: از ریشهٔ «شهد»؛ فعل مضارع اخباری، به‌معنی «گواهی می‌دهد» یا «شهادت می‌دهد». زمان حال/حال استمراری در عربی که می‌تواند معنای کلی یا خبری داشته باشد.
  • هُ: ضمیر مفعولی متصل به فعل، ضمیر غائب مذکر مفرد، به معنی «او» یا «آن را» (بنا بر سیاق، مفعول فعل است: «او را گواهی می‌دهد» یا «به او گواهی می‌دهند»). نقش دستوری: مفعولِ فعل.
• المُقَرَّبونَ
  • ال: حرف تعریف (معرفه‌کننده).
  • مُقَرَّبونَ: مصدر فعلی/اسم فاعل جمع مذکر از «قَرَّبَ» در باب فعلیِ «قَرَّب» یا اسم «مُقَرَّب» به‌معنی «نزدیکان»، «مقرّبان»؛ به صورت جمع مذکر سالم با علامت «ونَ» در حالت نصب/رفع/جرّ بسته به موقعیت. در اینجا فاعلِ جمله است (فاعل فعل يَشهَدُ). نقش دستوری: فاعل (فاعل فعل يَشهَدُ).

ترکیب نحوی کلی:

• يَشهَدُ (فعل) + هُ (مفعول) — الفاعل: المُقَرَّبونَ. معادل ساختار فارسی: «المقربونَ يَشهَدُهُ» به صورت مرسومِ عربیِ فعل-فاعل-مفعول خوانده می‌شود؛ در فارسی ترتیب معمول فاعل-فعل-مفعول است: «نزدیکان گواهی می‌دهند او را» → «نزدیکان او گواهی می‌دهند».

نکتهٔ معنایی و احتمالی:

• ضمیر «هُ» ممکن است به شخص یا چیز مذکّری اشاره کند؛ در ترجمهٔ روان فارسی آن را «او» گرفتم. اگر مراد چیز یا مؤنث باشد، باید بر اساس متن کامل تنظیم شود.