083-020-090-مطففين

ترجمهٔ روان فارسی: کتابی که نام/عَنوان روی آن نوشته شده است. (یا: کتابِ منقوش/کتابی که نوشته‌ای روی آن حک شده است)

واژه‌به‌واژه معنا و نقش دستور زبانی هر واژه:

• كِتابٌ
  • معنا: «کتاب» — یک شیء، دفتر یا مجموعهٔ صفحات نوشته.
  • نقش دستوری: اسم (اسم نكرة). در عربی با تنوین ضمّه «ٌ» آمده که نشان‌دهندهٔ حالت رفعِ نکره است (فعل یا جمله کامل را نیاز دارد تا نقش دقیق‌تر مشخص شود؛ به‌تنهایی فاعل محتمل است).
• مَرقومٌ
  • معنا: «مرقوم» از ریشهٔ ر-ق-م به معنی «نوشته‌شده»، «منقوش»، «ثبت‌شده» یا «بر رویش نوشته شده». بسته به سیاق ممکن است «دارای نوشته/حک شده» یا «مکتوب/ثبت‌شده» ترجمه شود.
  • نقش دستوری: صفت (نعت) برای «كِتابٌ» است و به‌صورت نکرهٔ مفرد مرد (مشارکت در تطابق با «كِتابٌ» در حالت و جنس و عدد). صفت بودن آن نشان می‌دهد که ویژگیِ «کتاب» را بیان می‌کند.

توضیح ساختاری کوتاه: عبارت «كِتابٌ مَرقومٌ» مرکب از اسم (مبتدأ یا فاعل احتمالی) و صفتِ همراه آن است؛ هر دو به‌صورت نکره و در حالت رفع آمده‌اند (دو تا «ـٌ» و «مَـ» نشان‌دهندهٔ واژگانِ نکره و مطابقت صفت با اسم). بسته به جملهٔ کامل‌تر می‌تواند به‌معنای «کتابی که رویش نوشته‌ای است» یا «کتابِ ثبت‌شده/منقوش» باشد.