| در آن زمان، که آن روح و آن ملک ها در اطرافِ الله صف کشیده، می ایستند (اشاره به قدرت عظیم و جاذبه عمومی و ملکهائی است، که درباره آنها در اول سوره معارج و هم در سوره الحاقه، آنچه باید گفته شود، گفته شد و در زمین آخرت به چشم بشرهای مؤمن دیده خواهد شد، که مانند منظومه شمسی در اطرافِ عرش مخصوصی از الله در گردش اند و با ارواح و ملک های دیگر آماده، به هر دستوری که خالق عالم به آنها بدهد، برای خلقت های جدیدی میباشند) هیچکس سخنی نمی گوید، مگر کسی که آن بخشنده ی بزرگ، به نفع او دستوری دهد و چنین کسی، آنچه گوید، راست خواهد بود (این راستگویان، پیغمبران و رهبران و مؤمنانِ حقیقی و ملک های غیبی او هستند، که لازم میشود، شهادت های خود را درباره اشخاصِ دیگر بدهند و این شهادت، جزئی است از شفاعتِ به اذنی، که در قرآن بارها بدان اشاره شده است) (۳۸) |
078-038-083-نبأ
« Back to Glossary Index