066-004-100-تحريم

« Back to Glossary Index
شما دو زن اگر برای فاش کردن این سرّ بسوى الله توبه نمائید، آن یک تمایل قلبی قابل جلوگیری در شما محسوب خواهد شد و اگر باز هم بر علیه پیغمبر به یکدیگر کمک کنید، یقین بدانید که دوستِ مورد اعتماد او فقط الله است و جبرئیل و تمام مؤمنان نیکوکار و بعد از کمک اینان، فرشتگانِ مخصوصی از الله نیز کمک او خواهند بود (جبرئیل قوه مخصوصی است از الله که خود بر طبق آنچه در سوره نجم است از چند قوه بهم فشرده شده درست شده و جمعاً بنام روح القدس معروف است که مامور رساندنِ کلام الله از طریق وحی بر پیغمبر اسلام همراه با این روح عده ای مامور دیگر که ممکن است مادی یا روحی باشند هستند که مورد تملک الله برای کمک کردن به پیغمبرش میباشند و غیر از این دو واسطه، هم خالق عالم مستقیماً کمک هائی به پیغمبرش خواهد کرد و هم مؤمنان حقیقی، در حدود توانائی خود. اگر آنچه در روایات مربوطه است، راست باشد که این دو زن یکی عایشه دختر ابوبکر و دیگری حفصه دختر عمر بوده اند، از این آیه ها پیداست که پیغمبر اسلام به دستور الله مامور بوده است موضوعِ پنهانی را ابتدا به حفصه بگوید تا آزمایش شود برای تربیت زنانش، زیرا پیغمبر اسلام کم کم در موقعیتی از نظرِ حکومتی قرار میگرفت که باید زنانش کاملا سرّ نگهدار باشند، همانطور که زنِ هر فرمانروا و سلطان و حاکمی باید سرّ نگهدار باشد تا در کارهای فرمانروائی و حکومتش گرفتار مشکلاتی نشود. باید دانست که در این زمان که حدود سال چهارم هجریست، حفصه که بیوه یکی از مؤمنان کشته شده در جنگهای اسلامی بوده، نزدیک به یک سال بود که همسر پیغمبر اسلام شده بود و بیش از ۲۳ سال نداشت و عایشه دختری ۱۷ ساله بود که در ۹ سالگی بوسیله پدرش ابوبکر به عقد پیغمبر اسلام در آمد، و این هر دو که شایسته همسری پیغمبر اسلام بودند، لازم بود که بوسیله آزمایشی که شدند، سخت مواظب رفتار و اخلاق خود باشند و کاملا مطیع و سرّ نگهدار و موردِ اطمینان پیغمبر اسلام باشند و لذا می بینیم که در آیات بعد و همچنین در آیاتی از سوره احزاب سخت مورد تهدید طلاق قرار میگیرند در این زمان پیغمبر اسلام دو زن مُسن و یتیم دار نیز داشت که بواسطه کم ارزش تر بودن آن در کمتر مورد توجه آن حضرت بودند) (۴)

إِن تَتوبا إِلَى اللَّهِ فَقَد صَغَت قُلوبُكُما ۖ وَإِن تَظاهَرا عَلَيهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَولاهُ وَجِبريلُ وَصالِحُ المُؤمِنينَ ۖ وَالمَلائِكَةُ بَعدَ ذٰلِكَ ظَهيرٌ


اگر هر دو به سوی خدا توبه کنید، پس دل‌هایتان منحرف شده بود؛ و اگر علیه او همدست شوید، پس همانا خدا یاور اوست، و جبرئیل و شایستگان از مؤمنان، و فرشتگان پس از آن پشتیبان خواهند بود.


۱)

إِن تَتوبا إِلَى اللَّهِ فَقَد صَغَت قُلوبُكُما

ترجمهٔ فارسی:
اگر شما دو تن به سوی خدا توبه کنید، پس دل‌هایتان به انحراف گراییده است.

توضیح گرامری و واژگانی:

  • إِن: حرف شرط جازم؛ فعل مضارع پس از آن را مجزوم می‌کند.
  • تَتوبا: فعل مضارع مجزوم به حذف نون، از ریشهٔ «ت و ب»، باب تَفَعُّل؛ به معنای بازگشت کردن، توبه نمودن. صیغهٔ مخاطبِ دو نفره.
  • إِلَى اللَّهِ: جار و مجرور؛ جهت و غایت توبه را بیان می‌کند.
  • فَقَد:
    • فَ: فای جواب شرط
    • قَد: حرف تحقیق، دلالت بر تحقق و قطعیت معنا دارد.
  • صَغَت: فعل ماضی؛ ریشهٔ «ص غ و / ص غ ي»؛ به معنای میل کردن، منحرف شدن، گرایش یافتن.
  • قُلوبُكُما:
    • قُلوب: جمع «قلب»
    • كُما: ضمیر متصل، نشان‌دهندهٔ مخاطب دو نفره
    • در نقش فاعل برای فعل «صغت»

معناهای واژگانی مهم:

  • توبة: بازگشت از خطا، رجوع از نافرمانی به اطاعت
  • صغى: متمایل شدن، انحراف از حالت مستقیم، گرایش قلبی


۲)

وَإِن تَظاهَرا عَلَيهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَولاهُ وَجِبريلُ وَصالِحُ المُؤمِنينَ

ترجمهٔ فارسی:
و اگر بر ضدّ او همدست و پشتیبان یکدیگر شوید، پس همانا خدا سرپرست اوست، و جبرئیل و شایستگانِ مؤمنان.

توضیح گرامری و واژگانی:

  • وَ: حرف عطف
  • إِن: حرف شرط جازم
  • تَظاهَرا: فعل مضارع مجزوم به حذف نون؛ ریشهٔ «ظ ه ر»، باب تَفاعُل؛ به معنای هم‌پشت شدن، همکاری و همدستی علیه کسی.
  • عَلَيهِ: جار و مجرور؛ بیان جهت دشمنی یا همکاری بر ضدّ شخص دیگر.
  • فَإِنَّ:
    • فَ: فای جواب شرط
    • إِنَّ: حرف توکید و نصب
  • اللَّهَ: اسم «إنّ»، منصوب
  • هُوَ: ضمیر فصل، برای تأکید
  • مَولاهُ:
    • مولى: اسم؛ به معنای سرپرست، یاور، پشتیبان
    • هُ: ضمیر متصل، اشاره به شخص مورد حمایت
  • وَجِبريلُ: معطوف، مرفوع؛ نام فرشتهٔ وحی
  • وَصالِحُ المُؤمِنينَ:
    • صالِح: مؤمن شایسته، درستکار
    • اضافه به «المؤمنين»، در نقش معطوف

معناهای واژگانی مهم:

  • تظاهر: یاری متقابل، همدستی
  • مولى: سرپرست، یاور، حامی
  • صالح: درستکار، شایسته، کسی که کار او درست و مطابق حق است


۳)

وَالمَلائِكَةُ بَعدَ ذٰلِكَ ظَهيرٌ

ترجمهٔ فارسی:
و فرشتگان پس از آن، پشتیبان خواهند بود.

توضیح گرامری و واژگانی:

  • وَ: حرف عطف
  • المَلائِكَةُ: مبتدا، جمع «مَلَك»؛ فرشتگان
  • بَعدَ: ظرف زمان، منصوب
  • ذٰلِكَ: اسم اشاره، مضاف‌الیه برای «بعد»
  • ظَهيرٌ: خبر مبتدا؛ به معنای یاور، پشتیبان نیرومند

معناهای واژگانی مهم:

  • ظهير: کمک‌کننده، حامی، کسی که پشتوانه است
  • ملائكة: موجودات غیبی مطیع فرمان الهی
Nach oben scrollen