| هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كَافِرٌ وَمِنْكُمْ مُؤْمِنٌ ۚ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ اوست آنکه شما را آفرید؛ پس برخی از شما کافرند و برخی از شما مؤمن، و خداوند به آنچه انجام میدهید بیناست.
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْاوست آنکه شما را آفرید. شرح واژهها: - هُوَ: ضمیر منفصل، سومشخص مفرد مذکر؛ برای تأکید و اشاره به خداوند.
- الَّذِي: اسم موصول مفرد مذکر؛ به معنای «آنکه».
- خَلَقَ: فعل ماضی، ریشه: خ ل ق؛ به معنای آفریدن، ایجاد کردن بر پایهٔ تقدیر و نظم.
- كُمْ: ضمیر متصل، مفعولبه، دومشخص جمع؛ «شما».
فَمِنْكُمْ كَافِرٌپس برخی از شما کافرند. شرح واژهها: - فَ: حرف تفریع؛ دلالت بر نتیجه و پیامد.
- مِنْكُمْ: «مِن» حرف جر + «كُم» ضمیر متصل؛ به معنای «از میان شما».
- كَافِرٌ: اسم فاعل، ریشه: ك ف ر؛ به معنای پوشانندهٔ حق، منکر حقیقت. نکره آمده برای بیان نوع و فرد.
وَمِنْكُمْ مُؤْمِنٌو برخی از شما مؤمناند. شرح واژهها: - وَ: حرف عطف؛ برای پیوند دادن دو بخش.
- مِنْكُمْ: تکرار برای تأکید بر تقسیم انسانها.
- مُؤْمِنٌ: اسم فاعل، ریشه: أ م ن؛ به معنای باورکننده، تصدیقکنندهٔ حق، همراه با آرامش قلبی.
وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌو خداوند به آنچه انجام میدهید بیناست. شرح واژهها: - وَاللَّهُ: «واو» استیناف یا عطف + اسم جلاله؛ مبتدا.
- بِمَا: «بِ» حرف جر + «ما» اسم موصول؛ به معنای «به آنچه».
- تَعْمَلُونَ: فعل مضارع، ریشه: ع م ل؛ دومشخص جمع؛ انجام دادن آگاهانه و اختیاری.
- بَصِيرٌ: صیغهٔ مبالغه، ریشه: ب ص ر؛ به معنای بسیار بینا، آگاه دقیق به ظاهر و باطن اعمال.
| 