059-010-096-حشر

« Back to Glossary Index
همچنین راستگو و رستگار کسانی هستند که بعد از این مهاجر و انصار به راه ایمان آمدند و میگویند ای پروردگار ما، هم از گناهان ما چشم پوش و هم از گناهان برادرانی از ما که زودتر ایمان آوردند و در دل ما کینه ای نسبت به ایمان آورندگانِ پیش از ما قرار نده، ای پروردگار ما، تو به تمامی ما، مهربان و پربخششی (این آیات اولا میرساند که نه مهاجران و نه انصار، بی گناه نبودند، ثانیا میرساند بر تمام مسلمانان واجب است از کینه و حسد نسبت به مؤمنان بخصوص مهاجر و انصار دوری کنند و بلکه برای آنان دعای خیر نمایند و بدانند مهاجران و انصار نسبت به هم، دوستِ صمیمی بودند، اگر چه خطائی از هم میدیدند و بنابر این آنانکه میان پیشوایان صدر اسلام دشمنی ای تصور میکنند، یا نادان و گمراهند و یا مؤمن دروغی و دشمن اسلام و ضمنا باید دانست که غنیمتهای بی زحمت جنگی طبق آیات فوق تمامش به صندوقی در حکومت اسلام میرود که از آن هم حقوق و مخارج حاکم و اولی الامر که از خود مردم و جانشین حکومت پیغمبر اسلام است تامین میگردد و هم حقوق مخارج نزدیکان حکومتی او مانند وزراء و استانداران و فرماندهان و هم به مصرف میهمانیها و رفت و آمدهای اینان میرسد و هم سهمی در راه تبلیغات و سایر راههای مورد رضای الله و هم سهمی به يتميان و مسکینان و انواع کم چیزان بر اساس مصلحت متصدیان مربوطه حکومتی میرسد در این باره در تفسیر آیات مربوط به خمسِ غنائم جنگی در سوره انفال نیز شرح داده شده است) (۱۰)

وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ

و کسانی که بعد از آنان (مهاجران و انصار) می‌آیند، می‌گویند: پروردگارا، ما و برادرانمان را که در ایمان بر ما پیشی گرفتند بیامرز، و در دل‌های ما نسبت به مؤمنان کینه‌ای قرار مده؛ پروردگارا، همانا تو دلسوز و مهربانی.


  1. وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ

ترجمه: و کسانی که بعد از آنان آمدند،

  • وَ: حرف عطف، «و».
  • الَّذِينَ: اسم موصول، جمع مذکر، «کسانی که».
  • جَاءُوا: فعل ماضی، جمع غایب؛ ریشه: ج-ي-ء، معنی: آمدند.
  • مِنْ: حرف جر، «از».
  • بَعْدِهِمْ: ظرف زمان (بعد + ضمیر)، «بعد از ایشان»؛ بَعْدِ: اسم، ریشه: ب-ع-د، معنی: پس، بعد؛ هُمْ: ضمیر متصل، «ایشان».

  1. يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا

ترجمه: می‌گویند: پروردگارا، ما را بیامرز،

  • يَقُولُونَ: فعل مضارع مرفوع، جمع غایب، ریشه: ق-و-ل، معنی: می‌گویند.
  • رَبَّنَا: منادا مضاف + ضمیر، «پروردگار ما»؛ رَبَّ: اسم، ریشه: ر-ب-ب، معنی: پروردگار، صاحب اختیار؛ نا: ضمیر متکلم مع‌الغیر، «ما».
  • اغْفِرْ: فعل امر مخاطب مفرد، ریشه: غ-ف-ر، معنی: بیامرز، بپوشان گناه را.
  • لَنَا: جار و مجرور، «برای ما»؛ لِـ: حرف جر برای نفع و اختصاص، نا: ضمیر «ما».

  1. وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ

ترجمه: و (نیز) برای برادرانمان که در ایمان بر ما پیشی گرفتند،

  • وَ: حرف عطف، «و».
  • لِإِخْوَانِنَا: جار و مجرور؛ «برای برادران ما»؛ لِـ: حرف جر؛ إِخْوَانِ: اسم جمع، ریشه: أ-خ-و، معنی: برادران؛ نا: ضمیر «ما».
  • الَّذِينَ: اسم موصول، «کسانی که».
  • سَبَقُونَا: فعل ماضی + ضمیر؛ «بر ما پیشی گرفتند»؛ سَبَقُوا: فعل ماضی جمع غایب، ریشه: س-ب-ق، معنی: جلو افتادند، پیشی گرفتند؛ نا: ضمیر مفعول، «ما».
  • بِالْإِيمَانِ: جار و مجرور؛ «در ایمان / به واسطه‌ی ایمان»؛ بِـ: حرف جر؛ الْإِيمَانِ: اسم، ریشه: أ-م-ن، معنی: ایمان، باور همراه با اطمینان.

  1. وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا

ترجمه: و در دل‌های ما کینه‌ای نسبت به مؤمنان قرار مده،

  • وَ: حرف عطف، «و».
  • لَا: حرف نهی، «مکن، نکن».
  • تَجْعَلْ: فعل مضارع مجزوم (به سبب نهی)، مخاطب مفرد؛ ریشه: ج-ع-ل، معنی: قرار دادن، گذاشتن.
  • فِي: حرف جر، «در».
  • قُلُوبِنَا: اسم مجرور، «دل‌های ما»؛ قُلُوبِ: جمع قلب، ریشه: ق-ل-ب، معنی: دل، قلب؛ نا: ضمیر «ما».
  • غِلًّا: مفعول به منصوب، نکره؛ ریشه: غ-ل-ل، معنی: کینه، دشمنی پنهان، بددلی.
  • لِلَّذِينَ: جار و مجرور؛ «نسبت به کسانی که»؛ لِـ: حرف جر؛ الَّذِينَ: اسم موصول، «کسانی که».
  • آمَنُوا: فعل ماضی جمع غایب؛ ریشه: أ-م-ن، معنی: ایمان آوردند.

  1. رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ

ترجمه: پروردگارا، همانا تو دلسوز و مهربانی.

  • رَبَّنَا: منادا مضاف + ضمیر، «پروردگار ما»؛ رَبَّ: اسم، ریشه: ر-ب-ب، معنی: پروردگار، صاحب تربیت و تدبیر؛ نا: ضمیر «ما».
  • إِنَّكَ: حرف تأکید + ضمیر، «همانا تو»؛ إِنَّ: حرف مشبه بالفعل برای تأکید؛ كَ: ضمیر مخاطب، «تو».
  • رَءُوفٌ: خبر إِنَّ، اسم، ریشه: ر-أ-ف، معنی: بسیار مهربان، رئوف، دلسوز.
  • رَحِيمٌ: خبر دوم إِنَّ، اسم صفت، ریشه: ر-ح-م، معنی: مهربان، رحمت‌گر.
Nach oben scrollen