058-012-103-مجادلة

« Back to Glossary Index
ای کسانی که ایمان آورده اید، هر زمان خواستید با پیغمبر دم گوشی سخن گوئید، صدقه ای برای بیت المال مسلمانان بدهید، این برای شما هم بهتر است و هم پاک کننده تر، پس اگر نیافتید، الله در گذرنده ایست مهربان (در این آیه عملی مستحب اعلام شده و آزمایشی است برای اینکه اگر یکی از مسلمانان کار واجبی بطور پنهان با پیغمبر داشت، حق داشته باشد با آنحضرت دم گوشی سخن گوید و هر کس برای هر کار بیهوده ای مزاحم پیغمبر اسلام نشود، پس از نزول این آیه مدتی مزاحمان از این کار دست کشیدند و آنانکه مؤمن حقیقی بودند، اگر داشتند به نسبت علاقه شان به اسلام و بیت المال مسلمین، پولی به بیت المال می پرداختند و آنانکه نداشتند چیزی نمی دادند) (۱۲)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَةً ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَأَطْهَرُ ۚ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هنگامی که با پیامبر نجوا می‌کنید، پیش از نجوا کردن خود صدقه‌ای تقدیم کنید. این برای شما بهتر و پاکیزه‌تر است. و اگر چیزی نیافتید، پس همانا خداوند آمرزنده و مهربان است.


يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا

ای کسانی که ایمان آورده‌اید
شرح واژه‌ها:

  • يَا: حرف ندا، برای صدا زدن.
  • أَيُّهَا: «أَيُّ» اسم ندا به‌همراه «ها»ی تنبیه، برای جلب توجه مخاطب.
  • الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر، به معنای «کسانی که».
  • آمَنُوا: فعل ماضی جمع، از ریشهٔ «أ م ن»، به معنای ایمان آوردند؛ واو، ضمیر فاعلی جمع.


إِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُولَ

هرگاه با پیامبر نجوا کردید
شرح واژه‌ها:

  • إِذَا: ظرف زمان، دلالت بر وقوع در آینده با قطعیت.
  • نَاجَيْتُمُ: فعل ماضی، باب مفاعله، ریشهٔ «ن ج و»، به معنای نجوا کردن؛ «تم» ضمیر فاعل جمع.
  • الرَّسُولَ: اسم، مفعول‌به منصوب، از ریشهٔ «ر س ل»، به معنای فرستاده.


فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَةً

پس پیش از نجوا کردن خود، صدقه‌ای تقدیم کنید
شرح واژه‌ها:

  • فَ: حرف نتیجه و ترتیب.
  • قَدِّمُوا: فعل امر جمع، باب تفعیل، ریشهٔ «ق د م»، به معنای پیش فرستادن.
  • بَيْنَ: ظرف مکان.
  • يَدَيْ: مثنای «ید»، مضاف‌الیه، کنایه از پیشاپیش.
  • نَجْوَاكُمْ: مصدر «نجوی» با ضمیر «کم»، به معنای نجواى شما.
  • صَدَقَةً: اسم، مفعول‌به منصوب، از ریشهٔ «ص د ق»، به معنای صدقه.


ذَٰلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَأَطْهَرُ

این برای شما بهتر و پاکیزه‌تر است
شرح واژه‌ها:

  • ذَٰلِكَ: اسم اشارهٔ دور، اشاره به حکم پیشین.
  • خَيْرٌ: اسم تفضیل، از ریشهٔ «خ ي ر»، به معنای بهتر.
  • لَكُمْ: جار و مجرور، بیان نفع.
  • وَ: حرف عطف.
  • أَطْهَرُ: اسم تفضیل، از ریشهٔ «ط ه ر»، به معنای پاکیزه‌تر.


فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا

و اگر نیافتید
شرح واژه‌ها:

  • فَ: حرف تفریع.
  • إِنْ: حرف شرط.
  • لَمْ: حرف نفی و جزم.
  • تَجِدُوا: فعل مضارع مجزوم، ریشهٔ «و ج د»، به معنای نیافتن؛ واو، ضمیر فاعل جمع.


فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ

پس همانا خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است
شرح واژه‌ها:

  • فَ: حرف نتیجه.
  • إِنَّ: حرف تأکید و نصب.
  • اللَّهَ: اسم جلاله، اسم «إنّ» منصوب.
  • غَفُورٌ: صیغهٔ مبالغه، از ریشهٔ «غ ف ر»، به معنای بسیار آمرزنده.
  • رَحِيمٌ: صفت مشبهه، از ریشهٔ «ر ح م»، به معنای مهربان.

Nach oben scrollen