058-010-103-مجادلة

نجوا و پچ‌پچ تنها از سوی شیطان است تا کسانی را که ایمان آورده‌اند اندوهگین کند، و هیچ‌گونه زیانی به آنان نمی‌رساند مگر به اذن خدا؛ و مؤمنان باید تنها بر خدا توکل کنند.

إِنَّمَا النَّجْوَىٰ مِنَ الشَّيْطَانِ

نجوا و پچ‌پچ فقط از جانب شیطان است.
شرح واژه‌ها:

• إِنَّمَا: ادات حصر؛ برای محدود کردن معنا، «تنها و فقط».
• النَّجْوَىٰ: اسم؛ ریشه «ن ج و»، به معنای سخن پنهانی و آهسته.
• مِنْ: حرف جر؛ بیان منشأ و سرچشمه.
• الشَّيْطَانِ: اسم؛ ریشه «ش ط ن»، به معنای موجود سرکش و دور از حق.

لِيَحْزُنَ الَّذِينَ آمَنُوا

تا کسانی را که ایمان آورده‌اند اندوهگین سازد.
شرح واژه‌ها:

• لِـ: لام تعلیل؛ برای بیان هدف.
• يَحْزُنَ: فعل مضارع منصوب؛ ریشه «ح ز ن»، به معنای اندوهگین کردن.
• الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر؛ «کسانی که».
• آمَنُوا: فعل ماضی جمع؛ ریشه «أ م ن»، به معنای ایمان آوردن و باور داشتن.

وَلَيْسَ بِضَارِّهِمْ شَيْئًا

و هیچ زیانی به آنان نمی‌رساند.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف؛ پیوند جمله‌ها.
• لَيْسَ: فعل ناقص؛ برای نفی.
• بِضَارِّهِمْ: «بِ» حرف جر + اسم فاعل «ضارّ» از ریشه «ض ر ر» با ضمیر «هم»؛ زیان‌رسان به آنان.
• شَيْئًا: اسم نکره؛ هر چیز، اندک یا بسیار.

إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ

مگر به اجازهٔ خدا.
شرح واژه‌ها:

• إِلَّا: ادات استثناء.
• بِإِذْنِ: «بِ» حرف جر + «إِذْن» مصدر؛ ریشه «أ ذ ن»، اجازه و اجازه دادن.
• اللَّهِ: اسم جلاله؛ مضافٌ‌الیه.

وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ

و مؤمنان باید بر خدا توکل کنند.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• عَلَى: حرف جر؛ دلالت بر تکیه و اعتماد.
• اللَّهِ: اسم جلاله.
• فَـ: فای نتیجه.
• لْيَتَوَكَّلْ: فعل مضارع مجزوم به لام امر؛ ریشه «و ك ل»، اعتماد و واگذاری.
• الْمُؤْمِنُونَ: اسم جمع؛ ریشه «أ م ن»، ایمان‌آورندگان.