058-009-103-مجادلة

« Back to Glossary Index
ای کسانی که ایمان آورده اید، وقتی دم گوشی با هم سخن میگوئید به چیزهای بد و دشمنی و نافرمانی پیغمبر دم گوشی نگوئید بلکه در کار خوب و راه پرهیزکاری با هم دم گوشی گوئید و از الله که عاقبت بسوی او جمع آوری خواهید شد، بترسید (9)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَنَاجَيْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْا بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُولِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوَىٰ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هنگامی که با هم نجوا می‌کنید، به گناه و ستم و نافرمانیِ پیامبر نجوا نکنید، بلکه به نیکی و پرهیزگاری نجوا کنید؛ و از خدایی پروا کنید که به سوی او گرد آورده می‌شوید.


يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا

ای کسانی که ایمان آورده‌اید
شرح واژه‌ها:

  • يَا: حرف ندا، برای فراخواندن.
  • أَيُّهَا: «أَيّ» اسم ندا با «ها»ی تنبیه؛ برای توجه دادن مخاطب.
  • الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر.
  • آمَنُوا: فعل ماضی، صیغهٔ جمع؛ ریشه: أ م ن؛ معنی: ایمان آوردند.

إِذَا تَنَاجَيْتُمْ

هنگامی که با هم نجوا می‌کنید
شرح واژه‌ها:

  • إِذَا: ظرف زمان شرطی، به معنی «هنگامی که».
  • تَنَاجَيْتُمْ: فعل ماضی یا مضارع شرطی در سیاق «اذا»؛ باب تفاعل؛ ریشه: ن ج و؛ صیغهٔ جمع مخاطب؛ معنی: با یکدیگر آهسته سخن گفتید/نجوا کردید.

فَلَا تَتَنَاجَوْا بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُولِ

پس به گناه و ستم و نافرمانیِ پیامبر نجوا نکنید
شرح واژه‌ها:

  • فَ: فای تفریع، نتیجه‌گیری از شرط.
  • لَا: حرف نهی.
  • تَتَنَاجَوْا: فعل مضارع مجزوم به «لا»ی نهی؛ باب تفاعل؛ ریشه: ن ج و؛ صیغهٔ جمع مخاطب.
  • بِالْإِثْمِ: «بِ» حرف جر + «الإثم» اسم مجرور؛ ریشه: أ ث م؛ معنی: گناه.
  • وَ: حرف عطف.
  • الْعُدْوَانِ: اسم مجرور معطوف؛ ریشه: ع د و؛ معنی: تجاوز، ستم.
  • وَ: حرف عطف.
  • مَعْصِيَتِ: اسم مجرور معطوف؛ ریشه: ع ص ي؛ معنی: نافرمانی.
  • الرَّسُولِ: مضاف‌الیه مجرور؛ ریشه: ر س ل؛ معنی: فرستاده، پیامبر.

وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوَىٰ

و به نیکی و پرهیزگاری نجوا کنید
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • تَنَاجَوْا: فعل امر؛ باب تفاعل؛ ریشه: ن ج و؛ صیغهٔ جمع مخاطب.
  • بِالْبِرِّ: حرف جر + اسم مجرور؛ ریشه: ب ر ر؛ معنی: نیکی، احسان.
  • وَ: حرف عطف.
  • التَّقْوَىٰ: اسم مجرور معطوف؛ ریشه: و ق ي؛ معنی: پرهیزگاری، خودنگهداری.

وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ

و از خدایی پروا کنید که به سوی او گرد آورده می‌شوید
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • اتَّقُوا: فعل امر؛ باب افتعال؛ ریشه: و ق ي؛ صیغهٔ جمع مخاطب؛ معنی: پروا کنید.
  • اللَّهَ: مفعول‌به منصوب؛ نام خاص.
  • الَّذِي: اسم موصول مفرد مذکر.
  • إِلَيْهِ: «إلى» حرف جر + ضمیر «ه»؛ معنی: به سوی او.
  • تُحْشَرُونَ: فعل مضارع مجهول؛ ریشه: ح ش ر؛ صیغهٔ جمع مخاطب؛ معنی: گرد آورده می‌شوید.
Nach oben scrollen