إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ كُبِتُوا كَمَا كُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ وَقَدْ أَنْزَلْنَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ ۚ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ بیگمان کسانی که با خدا و پیامبرش دشمنی میکنند، خوار و سرکوب میشوند، همانگونه که کسانی پیش از آنان خوار و سرکوب شدند؛ و ما آیات روشنی نازل کردهایم، و برای کافران عذابی خفتآور است. إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ كُبِتُوا كَمَا كُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ترجمهٔ فارسی:
بیگمان کسانی که با خدا و پیامبرش دشمنی میکنند، خوار و سرکوب شدند، همانگونه که کسانی پیش از آنان خوار و سرکوب شدند. شرح واژهها (ریشه، گرامر، معنا): - إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ برای تأکید بر مضمون جمله.
- الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر؛ «کسانی که».
- يُحَادُّونَ: فعل مضارع مرفوع، صیغه جمع؛ ریشه «ح د د»؛ به معنای مخالفت شدید، دشمنی کردن و در برابر ایستادن.
| يُحَادُّونَ يُحَادُّونَ فعل مضارع، جمع مذکر غایب است.
معنی اصلی آن: - دشمنی میورزند
- مخالفت شدید میکنند
- در برابر کسی یا چیزی بهصورت خصمانه میایستند
- از حدّ اطاعت و هماهنگی خارج میشوند و تقابل میکنند
این واژه معمولاً برای بیان مخالفت آگاهانه، لجوجانه و همراه با دشمنی آشکار بهکار میرود، نه صرفاً اختلاف نظر ساده. |
- اللَّهَ: اسم جلاله؛ مفعولبه منصوب.
- وَ: حرف عطف؛ «و».
- رَسُولَهُ: «رَسُول» اسم، مضاف؛ «هُ» ضمیر متصل مضافالیه؛ پیامبر او.
- كُبِتُوا: فعل ماضی مجهول، جمع؛ ریشه «ك ب ت»؛ به معنای خوار و سرکوب شدن.
- كَمَا: حرف تشبیه؛ «همانگونه که».
- كُبِتَ: فعل ماضی مجهول، مفرد؛ خوار و سرکوب شد.
- الَّذِينَ: اسم موصول جمع؛ کسانی که.
- مِنْ: حرف جر؛ از.
- قَبْلِهِمْ: «قَبْل» اسم مجرور؛ «هِم» ضمیر جمع؛ پیش از آنان.
جملهٔ عربی دوم وَقَدْ أَنْزَلْنَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ ترجمهٔ فارسی:
و بهراستی آیات روشنی نازل کردهایم. شرح واژهها (ریشه، گرامر، معنا): - وَ: حرف عطف؛ و.
- قَدْ: حرف تحقیق؛ دلالت بر تحقق و قطعیت.
- أَنْزَلْنَا: فعل ماضی، صیغه متکلم معالغیر؛ ریشه «ن ز ل»؛ نازل کردیم.
- آيَاتٍ: جمع «آية»؛ اسم منصوب به عنوان مفعولبه؛ نشانهها، آیات.
- بَيِّنَاتٍ: صفت برای «آیات»؛ جمع مؤنث؛ ریشه «ب ي ن»؛ روشن، آشکار.
جملهٔ عربی سوم وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ ترجمهٔ فارسی:
و برای کافران عذابی خفتآور است. شرح واژهها (ریشه، گرامر، معنا): - وَ: حرف عطف؛ و.
- لِـ: حرف جر؛ برای.
- الْكَافِرِينَ: اسم جمع، مجرور؛ ریشه «ك ف ر»؛ پوشانندگان حق، کافران.
- عَذَابٌ: اسم مرفوع؛ مبتدا یا خبر مقدّم؛ مجازات، کیفر.
- مُهِينٌ: صفت برای «عذاب»؛ ریشه «ه و ن»؛ خوارکننده، همراه با خواری.
| 