057-001-106-حديد

« Back to Glossary Index
آنچه در آسمانها و زمین میباشد، آن یگانه خدا را (خدا یعنی صاحب اختیار نه خالق) از آنچه غير مهتدیان به دینِ حق توصیف میکنند، پاک و برتر معرفی کرده اند (به زبان حال که زبان طبیعت اشیاء است این معرفی میشود و دانشمندان حقیقی از آن الله را میشناسند) و او آن پرقدرت با حکمت میباشد (1)
سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَالأَرضِ ۖ وَهُوَ العَزيزُ الحَكيمُ

هر آنچه در آسمان‌ها و زمین است برای خدا تسبیح گفته است، و او شکست‌ناپذیرِ حکیم است.


سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَالأَرضِ

برای خدا هر آنچه در آسمان‌ها و زمین است تسبیح گفته است.

شرح واژه‌ها:

  • سَبَّحَ: فعل ماضی، ریشه «س ب ح»؛ به معنای منزه دانستن، پاک شمردن از هر نقص.
  • لِلَّهِ: «لِـ» حرف جر + «اللَّه» اسم جلاله؛ به معنای «برای خدا».
  • ما: اسم موصول؛ به معنای «آنچه»، شامل همهٔ موجودات غیرعاقل و به‌صورت عام همهٔ مخلوقات.
  • فِي: حرف جر؛ به معنای «در».
  • السَّماواتِ: اسم جمع مؤنث سالم، ریشه «س م و»؛ آسمان‌ها.
  • وَ: حرف عطف؛ به معنای «و».
  • الأَرضِ: اسم مفرد، ریشه «أ ر ض»؛ زمین.

وَهُوَ العَزيزُ الحَكيمُ

و او شکست‌ناپذیرِ حکیم است.

شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف؛ پیونددهندهٔ جمله‌ها.
  • هُوَ: ضمیر منفصل مفرد مذکر؛ اشاره به خداوند.
  • العَزيزُ: اسم صفت، ریشه «ع ز ز»؛ نیرومند، شکست‌ناپذیر، غالب.
  • الحَكيمُ: اسم صفت، ریشه «ح ك م»؛ دانا، صاحب حکمت، کسی که هر چیز را به‌جا و درست قرار می‌دهد.
Nach oben scrollen