آیه: إِنَّ الَّذينَ كَفَروا وَصَدّوا عَن سَبيلِ اللَّهِ ثُمَّ ماتوا وَهُم كُفّارٌ فَلَن يَغفِرَ اللَّهُ لَهُم ترجمهٔ فارسیِ: قطعاً کسانی که کفر ورزیدند و مردم را از راه خدا بازداشتند، سپس در حالی مردند که کافر بودند، خدا هرگز ایشان را نخواهد بخشید.
جملهٔ 1: إِنَّ الَّذينَ كَفَروا ترجمهٔ فارسی: بیگمان کسانی که کفر ورزیدند تحلیل و واژگان: - إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ معنی: بیگمان، قطعاً. نقش: میگذارد اسمش منصوب و خبرش مرفوع شود.
- الَّذينَ: اسم موصول جمع مذکر؛ نقش: اسم «إِنَّ» (منصوب). معنی: کسانی که.
- كَفَروا: فعل ماضی، فعل + واو جمع؛ ریشه: ك-ف-ر؛ معنی: کفر ورزیدند. نقش: صلهٔ اسم موصول؛ فاعل: واو جمع (آنها).
جملهٔ 2: وَصَدّوا عَن سَبيلِ اللَّهِ ترجمهٔ فارسی: و (دیگران را) از راه خدا بازداشتند تحلیل و واژگان: - وَ: حرف عطف؛ معنی: و.
- صَدّوا: فعل ماضی، باب فَعَّل/تضعیف (صدّ)، جمع مذکر؛ ریشه: ص-د-د؛ معنی: بازداشتند، مانع شدند. فاعل: واو جمع.
- عَن: حرف جر؛ معنی: از.
- سَبيلِ: اسم مجرور به «عن»؛ ریشه: س-ب-ل؛ معنی: راه، طریق.
- اللَّهِ: لفظ جلاله، مضافٌإلیه مجرور؛ معنی: خدا.
جملهٔ 3: ثُمَّ ماتوا ترجمهٔ فارسی: سپس مردند تحلیل و واژگان: - ثُمَّ: حرف عطف تراخی؛ معنی: سپس، آنگاه (فاصلهٔ زمانی).
- ماتوا: فعل ماضی؛ ریشه: م-و-ت؛ معنی: مردند. فاعل: واو جمع.
جملهٔ 4: وَهُم كُفّارٌ ترجمهٔ فارسی: در حالی که آنان کافر بودند تحلیل و واژگان: - وَ: حرف عطف/حال؛ این «واو» غالباً واوِ حالیه است؛ معنی: در حالی که.
- هُم: ضمیر منفصل، جمع مذکر؛ نقش: مبتدا. معنی: آنان.
- كُفّارٌ: خبر مبتدا، جمع مکسر؛ ریشه: ك-ف-ر؛ معنی: کافران، در حالت کفر.
جملهٔ 5: فَلَن يَغفِرَ اللَّهُ لَهُم ترجمهٔ فارسی: پس هرگز خدا آنان را نخواهد بخشید تحلیل و واژگان: - فَ: فاء تفریع/نتیجه؛ معنی: پس، بنابراین.
- لَن: حرف نفی و تأکیدِ استقبال؛ معنی: هرگز (در آینده نه).
- يَغفِرَ: فعل مضارع منصوب به «لن»؛ ریشه: غ-ف-ر؛ معنی: ببخشد/بیامرزد.
- اللَّهُ: لفظ جلاله، فاعل مرفوعِ «يَغفِرَ»؛ معنی: خدا.
- لَهُم: جار و مجرور؛ «لـ» حرف جر + «هم» ضمیر متصل؛ نقش: مفعولٌله/متعلّق به فعل؛ معنی: برای ایشان / آنان را.
| 