047-029-093-محمد

آیه: أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغَانَهُمْ

ترجمهٔ یک‌باره به فارسی: آیا کسانی که در دل‌هایشان بیماری است گمان کرده‌اند که خدا کینه‌هایشان را آشکار نخواهد کرد؟

جمله ۱: أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ

ترجمهٔ فارسی: آیا کسانی که در دل‌هایشان بیماری است، پنداشته‌اند؟

نقش‌های گرامری و ریشه و معانی واژه‌ها:

• أَمْ: حرف عطف/استفهامِ انتقالی (آیا…)؛ برای برگرداندن توجه و استفهام انکاری.
• حَسِبَ: فعل ماضی، شخص سوم مفرد؛ ریشه: ح س ب؛ معنا: پنداشتن، گمان بردن.
• الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر؛ معنا: کسانی که.
• فِي: حرف جر؛ معنا: در.
• قُلُوبِهِمْ: اسم مجرور با «فی» + ضمیر متصل «هم»؛ مفرد: قلب؛ ریشه: ق ل ب؛ معنا: دل‌هایشان.
• مَرَضٌ: اسم نکره مرفوع (خبرِ محذوفِ مبتدا در صله موصول: «فی قلوبهم مرضٌ» جملهٔ اسمیه صلهٔ «الذین»)؛ ریشه: م ر ض؛ معنا: بیماری (نفاق، کژی درون).

جمله ۲: أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغَانَهُمْ

ترجمهٔ فارسی: که خدا کینه‌هایشان را بیرون نخواهد آورد؟

نقش‌های گرامری و ریشه و معانی واژه‌ها:

• أَنْ: حرف مصدریه/تفسیرِ مفعول «حَسِبَ»؛ معنا: «که».
• لَنْ: حرف نفی و تأکید برای آینده؛ معنا: هرگز/نخواهد.
• يُخْرِجَ: فعل مضارع منصوب به «أن» (بعد از «لن» در اعراب لفظی به نصب می‌آید)؛ ریشه: خ ر ج؛ معنا: بیرون آوردن، آشکار کردن.
• اللَّهُ: اسم جلاله، فاعلِ «يُخْرِجَ» مرفوع.
• أَضْغَانَهُمْ: مفعول به منصوب + ضمیر «هم»؛ مفرد: ضِغْن؛ ریشه: ض غ ن؛ معنا: کینه‌ها، دشمنی‌های پنهانِ دل.