| و سزاوار مؤمن حقیقی اطاعت کامل و گفتن سخن شایسته است پس وقتی آن کار تصمیم گرفته شد بجای چنین مخالفتی اگر به الله راست میگفتند برای ایشان بهتر بود (اگر به دروغ نمی گفتند ایمان آورده ایم برای ایشان بهتر از این بود که بگویند ایمان آورده ایم و با بهانه هائی مخالفت با دستور الله برای رفتن به جنگ بدر کنند و دوروئی خود را به مؤمنان حقیقی بشناسانند) (۲۱) |
| طاعَةٌ وَقَولٌ مَعروفٌ ۚ فَإِذا عَزَمَ الأَمرُ فَلَو صَدَقُوا اللَّهَ لَكانَ خَيرًا لَهُم ترجمهی یکباره به فارسی: اطاعت و سخن پسندیده (لازم است). پس هنگامی که کار قطعی شد، اگر با خدا راست میگفتند، برایشان بهتر بود. جمله ۱: طاعَةٌ وَقَولٌ مَعروفٌ ترجمه: اطاعت و سخنِ پسندیده. تحلیل واژگانی و نقشها:
نکته نحوی: این بخش به صورت خبریِ اسمی آمده و به معنای «اطاعت و گفتار پسندیده (واجب/شایسته) است»؛ فعل محذوف تقدیری میتواند باشد (مثل «هُوَ واجبٌ/مطلوبٌ»)، یا جمله در مقام امر ارشادی است. جمله ۲: فَإِذا عَزَمَ الأَمرُ ترجمه: پس وقتی کار عزم و قطعیت یافت. تحلیل واژگانی و نقشها:
نکته نحوی: «إذا» جملهی شرطی زمانی میسازد؛ «عزم الأمر» تعبیر کنایی از «کار جدی و قطعی شد» است. جمله ۳: فَلَو صَدَقُوا اللَّهَ لَكانَ خَيرًا لَهُم ترجمه: پس اگر با خدا راست میگفتند، برایشان بهتر بود. تحلیل واژگانی و نقشها:
نکته نحوی: «لو» شرطیِ امتناعی است؛ جواب شرط با «لام» تأکید آمده است. معنای کلّی: «اگر راست میگفتند، نتیجهی بهتر نصیبشان میشد.» |
047-021-093-محمد
« Back to Glossary Index