047-003-093-محمد

« Back to Glossary Index
این از آنروست که کفران کنندگان از باطل پیروی کرده اند و ایمان آورندگان از آن راه سزاوار که از پروردگار ایشان است پیروی نموده اند و با این جملات الله برای مردم، انواع مختلف ایشان را شرح میدهد (۳)

ذٰلِكَ بِأَنَّ الَّذينَ كَفَرُوا اتَّبَعُوا الباطِلَ وَأَنَّ الَّذينَ آمَنُوا اتَّبَعُوا الحَقَّ مِن رَبِّهِم ۚ كَذٰلِكَ يَضرِبُ اللَّهُ لِلنّاسِ أَمثالَهُم

ترجمهٔ فارسی یکپارچه: این به‌سبب آن است که کسانی که کفر ورزیدند از باطل پیروی کردند و کسانی که ایمان آوردند از حقی که از سوی پروردگارشان است پیروی نمودند؛ خداوند به همین‌گونه برای مردم مثل‌هایشان را می‌زند.

————————————

جملهٔ ۱: ذٰلِكَ بِأَنَّ الَّذينَ كَفَرُوا اتَّبَعُوا الباطِلَ

ترجمهٔ فارسی: این به‌سبب آن است که کسانی که کفر ورزیدند از باطل پیروی کردند.

نقش‌ها و ریشه‌ها:

  • ذٰلِكَ: اسم اشاره، مبتدا. ریشه ندارد (اسم اشاره عربی کلاسیک).
  • بِأَنَّ: جار و مجرور (بِـ) + حرف توکید و نصب (أنَّ)؛ متعلق به خبر، سببیت را می‌رساند.
  • الَّذينَ: اسم موصول جمع مذکر، مبتدای جمله موصولی. ریشه: — (اسم موصول).
  • كَفَرُوا: فعل ماضی، سوم شخص جمع؛ فاعل واو جمع. ریشه: ك ف ر (کفر ورزیدن).
  • اتَّبَعُوا: فعل ماضی، سوم شخص جمع؛ فاعل واو جمع. باب افتعال از تَبِعَ. ریشه: ت ب ع (پیروی کردن).
  • الباطِلَ: اسم، مفعولٌ‌به منصوب؛ معرفه با الف‌لام. ریشه: ب ط ل (باطل، بی‌ثمر/نادرست).

————————————

جملهٔ ۲: وَأَنَّ الَّذينَ آمَنُوا اتَّبَعُوا الحَقَّ مِن رَبِّهِم

ترجمهٔ فارسی: و اینکه کسانی که ایمان آوردند، از حقی که از سوی پروردگارشان است پیروی کردند.

نقش‌ها و ریشه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • أَنَّ: حرف توکید و نصب؛ وارد بر جمله موصولی بعدی.
  • الَّذينَ: اسم موصول جمع مذکر، مبتدا در جمله موصولی.
  • آمَنُوا: فعل ماضی، سوم شخص جمع؛ فاعل واو جمع. باب افعال (آمَنَ). ریشه: أ م ن (ایمان، امان).
  • اتَّبَعُوا: فعل ماضی، سوم شخص جمع؛ فاعل واو جمع. باب افتعال. ریشه: ت ب ع.
  • الحَقَّ: اسم، مفعولٌ‌به منصوب؛ معرفه با الف‌لام. ریشه: ح ق ق (حق، راستی/ثبوت).
  • مِن: حرف جر.
  • رَبِّهِم: اسم مجرور مضاف‌الیه؛ ربّ + ضمیر متصل «هم» (ایشان). ریشه: ر ب ب (پرورش/مالکیت).

————————————

جملهٔ ۳: كَذٰلِكَ يَضرِبُ اللَّهُ لِلنّاسِ أَمثالَهُم

ترجمهٔ فارسی: خداوند به همین‌گونه برای مردم مَثَل‌هایشان را می‌زند.

نقش‌ها و ریشه‌ها:

  • كَذٰلِكَ: اسم اشاره به حالت/طریقه، حال یا جار و مجرورِ مقدّم؛ معنای «به همین‌گونه». ریشه ندارد (ترکیب کاف تشبیه + ذلک).
  • يَضرِبُ: فعل مضارع مرفوع، سوم شخص مفرد مذکر. ریشه: ض ر ب (زدن، قرار دادن/بیان کردن).
  • اللَّهُ: فاعل مرفوع؛ اسم جلاله.
  • لِلنّاسِ: جار و مجرور؛ «لِـ» برای اختصاص/نفع + «النّاس». ریشه: ن و س/أُناس (مردم).
  • أَمثالَهُم: مفعولٌ‌به منصوب؛ «أمثال» جمع «مَثَل»، + ضمیر «هم» (شان/برای ایشان). ریشه: م ث ل (مانند، مثال).
Nach oben scrollen