| وَقالوا رَبَّنا إِنّا أَطَعنا سادَتَنا وَكُبَراءَنا فَأَضَلّونَا السَّبيلا و گفتند: پروردگارا، ما از سروران و بزرگان خود فرمان بردیم، پس آنان ما را از راه (راست) گمراه کردند. وَقالوا رَبَّناو گفتند: پروردگار ما
شرح واژهها:
وَ: حرف عطف، به معنای «و».
قالوا: فعل ماضی، سوم شخص جمع مذکر، از ریشهٔ «قول»، به معنای «گفتند».
رَبَّ: منادا، منصوب، مضاف، از ریشهٔ «ربب»، به معنای «پروردگار، صاحب، پرورشدهنده».
نا: ضمیر متصل، مضافالیه، متکلم جمع، «ما».
إِنّا أَطَعنا سادَتَناهمانا ما از سروران خود اطاعت کردیم
شرح واژهها:
إِنَّ: حرف تأکید و نصب، برای تأکید جمله.
نا: ضمیر متصل به «إنّ»، در محل اسم إنّ، «ما».
أَطَعنا: فعل ماضی، اول شخص جمع، از ریشهٔ «طوع»، به معنای «اطاعت کردیم».
سادَتَ: مفعولٌبه منصوب، جمع «سید»، از ریشهٔ «سود»، به معنای «سروران، پیشوایان».
نا: ضمیر متصل، مضافالیه، «ما».
وَكُبَراءَناو بزرگان خود را
شرح واژهها:
وَ: حرف عطف، «و».
كُبَراءَ: معطوف بر «سادَتَ»، مفعولٌبه منصوب، جمع «کبیر»، از ریشهٔ «كبر»، به معنای «بزرگان، بزرگمرتبهها».
نا: ضمیر متصل، مضافالیه، «ما».
فَأَضَلّونَا السَّبيلاپس آنان ما را از راه گمراه کردند
شرح واژهها:
فَ: حرف تفریع، به معنای «پس، در نتیجه».
أَضَلّوا: فعل ماضی، سوم شخص جمع مذکر، باب إفعال، از ریشهٔ «ضلل»، به معنای «گمراه کردند».
نا: ضمیر متصل، مفعولٌبه اول، «ما».
السَّبيلَ: مفعولٌبه دوم منصوب، با «ال» تعریف، از ریشهٔ «سبل»، به معنای «راه، مسیر». | 