| إِنَّ اللَّهَ لَعَنَ الْكَافِرِينَ وَأَعَدَّ لَهُمْ سَعِيرًا بیگمان خداوند کافران را لعنت کرده و برای آنان آتشی فروزان آماده ساخته است.
إِنَّ اللَّهَ لَعَنَ الْكَافِرِينَبیگمان خداوند کافران را لعنت کرده است.
شرح واژهها: - إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ برای تأکید بر مضمون جمله بهکار میرود و اسم خود را منصوب میکند.
- اللَّهَ: اسم جلاله؛ اسم «إِنَّ» و منصوب به فتحهٔ ظاهری؛ ذات یگانهٔ پروردگار.
- لَعَنَ: فعل ماضی؛ ریشه: ل ع ن؛ بهمعنای دور کردن از رحمت الهی.
- الْكَافِرِينَ: اسم جمع مذکر سالم، منصوب به یاء؛ ریشه: ك ف ر؛ بهمعنای پوشانندگان حق، منکران ایمان.
وَأَعَدَّ لَهُمْ سَعِيرًاو برای آنان آتشی فروزان آماده کرده است.
شرح واژهها: - وَ: حرف عطف؛ برای پیوند دادن این جمله به جملهٔ پیشین.
- أَعَدَّ: فعل ماضی؛ ریشه: ع د د؛ بهمعنای مهیا و آماده کردن.
- لَهُمْ: جار و مجرور؛ «لِـ» حرف جر + «هم» ضمیر متصل جمع غایب؛ بهمعنای «برای آنان».
- سَعِيرًا: اسم مفرد، منصوب به فتحه؛ ریشه: س ع ر؛ بهمعنای آتش افروخته و بسیار سوزان، از نامهای عذاب آتش.
| 