033-063-104-أحزاب

« Back to Glossary Index
مردم از تو می پرسند که زمان چنین تهدیدی، چه وقت است، بگو دانشِ آن نزد الله است و تو چه میدانی شاید به همین زودی، آن زمان برسد (قطعی است که اگر نفرات فوق از تهدید فوق نترسیده باشند، حتما یکی دو ماه پس از این تهدید، خالق عالم اجرای آنرا دستور داده و مؤمنان حقیقی بدستور پیغمبر اسلام عده ای را اخراج بلد کرده و یا سرسختان آنها را کشته اند و آنانکه این آیه را درباره زمان قیامت میدانند اشتباه زیادی کرده اند) (63)
يَسْأَلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِ ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللَّهِ ۚ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيبًا

مردم از تو دربارهٔ قیامت می‌پرسند؛ بگو: علم آن فقط نزد خداست. و تو چه می‌دانی؟ شاید قیامت نزدیک باشد.


يَسْأَلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِ

مردم از تو دربارهٔ قیامت می‌پرسند.
شرح واژه‌ها:

  • يَسْأَلُ: فعل مضارع، ریشه «س أ ل»، به‌معنای پرسیدن.
  • كَ: ضمیر متصل، مفعول‌به، خطاب به پیامبر.
  • النَّاسُ: اسم جمع، فاعل، ریشه «ن و س / أ ن س»، به‌معنای مردم.
  • عَنِ: حرف جر، به‌معنای «دربارهٔ».
  • السَّاعَةِ: اسم مجرور، ریشه «س و ع»، به‌معنای قیامت، زمان برپایی حساب.

قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللَّهِ

بگو: علم آن فقط نزد خداست.
شرح واژه‌ها:

  • قُلْ: فعل امر، ریشه «ق و ل»، به‌معنای بگو.
  • إِنَّمَا: ادات حصر، برای محدود کردن معنا به یک چیز.
  • عِلْمُ: اسم، مبتدا، ریشه «ع ل م»، به‌معنای دانش.
  • هَا: ضمیر متصل، مضاف‌الیه، اشاره به قیامت.
  • عِنْدَ: ظرف مکان/معنا، به‌معنای نزد.
  • اللَّهِ: اسم جلاله، مضاف‌الیه، فاعل حقیقی علم.

وَمَا يُدْرِيكَ

و تو چه می‌دانی؟
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • مَا: اسم استفهام، برای نفی علم مخاطب.
  • يُدْرِي: فعل مضارع، ریشه «د ر ي»، به‌معنای آگاه کردن.
  • كَ: ضمیر متصل، مفعول‌به، خطاب به پیامبر.

لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيبًا

شاید قیامت نزدیک باشد.
شرح واژه‌ها:

  • لَعَلَّ: حرف مشبه بالفعل، برای بیان احتمال.
  • السَّاعَةَ: اسم لعلّ، منصوب، ریشه «س و ع»، قیامت.
  • تَكُونُ: فعل مضارع ناقص، ریشه «ك و ن»، به‌معنای بودن.
  • قَرِيبًا: خبر «تكون»، منصوب، ریشه «ق ر ب»، به‌معنای نزدیک.
Nach oben scrollen