| مَلعونينَ ۖ أَينَما ثُقِفوا أُخِذوا وَقُتِّلوا تَقتيلًا لعنتشدگاناند؛ هر کجا که یافت شوند، دستگیر میگردند و بهسختی کشته میشوند.
مَلعونينَلعنتشدگان شرح واژهها: - مَلعونينَ: اسم مفعول جمع مذکر سالم منصوب از ریشهٔ ل-ع-ن. «لعن» به معنای دور کردن از رحمت. منصوب بودن به دلیل حال یا خبر بودن برای مبتدای محذوف. معنای لغوی: راندهشدگان، نفرینشدگان.
أَينَما ثُقِفواهر کجا که یافت شوند شرح واژهها: - أَينَما: ظرف مکان شرطی، مرکب از «أين» (کجا) و «ما»ی زائدهٔ شرطی؛ دلالت بر عموم مکان دارد.
- ثُقِفوا: فعل ماضی مجهول، جمع مذکر غایب، از ریشهٔ ث-ق-ف. اصل معنا: یافتن، دست یافتن، به چنگ آوردن. «واو» علامت جمع.
أُخِذوادستگیر شدند شرح واژهها: - أُخِذوا: فعل ماضی مجهول، جمع مذکر غایب، از ریشهٔ أ-خ-ذ. معنا: گرفته شدن، بازداشت شدن. «واو» علامت جمع.
وَقُتِّلوا تَقتيلًاو بهشدت کشته شدند شرح واژهها: - وَ: حرف عطف، برای پیوند جملهها.
- قُتِّلوا: فعل ماضی مجهول، جمع مذکر غایب، باب تفعیل، از ریشهٔ ق-ت-ل. باب تفعیل دلالت بر شدت و تکرار دارد.
- تَقتيلًا: مصدر مؤکد منصوب از همان ریشهٔ ق-ت-ل، برای تأکید بر شدت و کثرت کشتن.
|
