033-046-104-أحزاب

وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُنِيرًا

و دعوت‌کننده‌ای به سوی خدا به فرمان او، و چراغی روشنی‌بخش.

وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ

و دعوت‌کننده‌ای به سوی خدا، به اجازه و فرمان او.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف؛ به معنی «و».
• دَاعِيًا: اسم فاعل از ریشهٔ «دعو»؛ منصوب به دلیل عطف بر مفعول یا حال؛ به معنی «دعوت‌کننده».
• إِلَى: حرف جر؛ به معنی «به سوی».
• اللَّهِ: اسم جلاله؛ مجرور به «إلى»؛ اشاره به ذات یگانهٔ خداوند.
• بِ: حرف جر؛ به معنی «به، با».
• إِذْنِهِ: «إذن» مصدر از ریشهٔ «أذن» به معنی اجازه و فرمان؛ «ـهِ» ضمیر متصل، مضافٌ‌الیه و اشاره به خداوند.

وَسِرَاجًا مُنِيرًا

و چراغی فروزان و روشنی‌دهنده.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف؛ به معنی «و».
• سِرَاجًا: اسم؛ منصوب؛ به معنی «چراغ، منبع نور».
• مُنِيرًا: اسم فاعل از ریشهٔ «نور» باب إفعال؛ صفت برای «سراج»؛ به معنی «روشنی‌بخش، نوردهنده».