| هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلَائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ ۚ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيمًا اوست که بر شما درود میفرستد و فرشتگانش نیز، تا شما را از تاریکیها به سوی نور بیرون آورد؛ و او نسبت به مؤمنان همواره مهربان است.
هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلَائِكَتُهُاوست که بر شما درود میفرستد و فرشتگانش نیز.
شرح واژهها: - هُوَ: ضمیر منفصل، مفرد مذکر غائب؛ فاعل معنوی جمله.
- الَّذِي: اسم موصول مفرد مذکر؛ بدل یا صفت برای «هو».
- يُصَلِّي: فعل مضارع مرفوع؛ ریشه: ص ل و / ص ل ي؛ در اینجا به معنای رحمت فرستادن و توجه ویژه الهی.
- عَلَيْكُمْ: «على» حرف جر + «كم» ضمیر متصل جمع مخاطب؛ متعلق به «يصلّي».
- وَ: حرف عطف.
- مَلَائِكَتُهُ: «ملائكة» جمع «مَلَك»، اسم مرفوع؛ «هُ» ضمیر متصل مضافالیه؛ معطوف به فاعل «يصلّي» به تقدیر.
لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِتا شما را از تاریکیها به سوی نور بیرون آورد.
شرح واژهها: - لِـ: لام تعلیل؛ بیانکنندهٔ هدف.
- يُخْرِجَكُمْ: فعل مضارع منصوب به لام تعلیل؛ ریشه: خ ر ج؛ «كم» مفعولبه ضمیر متصل.
- مِنَ: حرف جر؛ بیان مبدأ.
- الظُّلُمَاتِ: جمع «ظُلْمَة»؛ اسم مجرور؛ کنایه از گمراهیها و کفر.
- إِلَى: حرف جر؛ بیان جهت.
- النُّورِ: اسم مفرد مجرور؛ ریشه: ن و ر؛ کنایه از ایمان و هدایت.
وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيمًاو او نسبت به مؤمنان همواره مهربان است.
شرح واژهها: - وَ: حرف عطف.
- كَانَ: فعل ماضی ناقص؛ دلالت بر دوام و استمرار صفت.
- بِـ: حرف جر؛ برای تعدیه و تأکید ارتباط.
- الْمُؤْمِنِينَ: جمع «مؤمن»؛ اسم مجرور به «باء»؛ ریشه: أ م ن؛ باورمندان.
- رَحِيمًا: صفت مشبهه منصوب؛ خبر «كان»؛ ریشه: ر ح م؛ بسیار مهربان و دلسوز.
| 