033-027-104-أحزاب

و [خدا] شما را وارثِ سرزمین آنان و خانه‌هایشان و اموالشان گردانید، و نیز سرزمینی را که در آن گام ننهاده بودید؛ و خدا بر هر چیزی تواناست.

وَأَورَثَكُم أَرضَهُم وَدِيارَهُم وَأَموالَهُم

و شما را وارثِ زمین آنان و خانه‌هایشان و اموالشان گردانید.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف، برای پیوند جمله‌ها.
• أَورَثَكُم: فعل ماضی، باب إفعال؛ ریشه «و ر ث»؛ «أورث» یعنی به ارث داد، وارث گردانید؛ «کُم» ضمیر متصل مفعولی، خطاب به جمع.
• أَرضَهُم: «أرض» اسم، ریشه «أ ر ض» به معنای زمین؛ «هم» ضمیر متصل مضاف‌الیه.
• وَ: حرف عطف.
• دِيارَهُم: «دیار» جمع «دار»، اسم، ریشه «د و ر» به معنای خانه‌ها و محل سکونت؛ «هم» ضمیر مضاف‌الیه.
• وَ: حرف عطف.
• أَموالَهُم: «أموال» جمع «مال»، اسم، ریشه «م و ل» به معنای دارایی‌ها؛ «هم» ضمیر مضاف‌الیه.

وَأَرضًا لَم تَطَئوها

و سرزمینی را که در آن گام ننهاده بودید.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• أَرضًا: اسم نکره منصوب، ریشه «أ ر ض»، به معنای زمینی دیگر.
• لَم: حرف نفی و جزم، دلالت بر نفی در گذشته.
• تَطَئوها: فعل مضارع مجزوم به «لم»، ریشه «و ط أ» به معنای پا نهادن؛ «ها» ضمیر متصل مفعولی، اشاره به «أرض».

وَكانَ اللَّهُ عَلىٰ كُلِّ شَيءٍ قَديرًا

و خدا بر هر چیزی تواناست.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• كانَ: فعل ماضی ناقص، برای بیان ثبوت و دوام.
• اللَّهُ: اسم جلاله، فاعل «کان».
• عَلىٰ: حرف جر، دلالت بر احاطه و توان.
• كُلِّ: اسم، مضاف، به معنای همهٔ.
• شَيءٍ: اسم، مضاف‌الیه مجرور، ریشه «ش ي ء» به معنای هر چیز.
• قَديرًا: خبر «کان» منصوب، صیغه مبالغه از ریشه «ق د ر»، به معنای بسیار توانا.