033-026-104-أحزاب

و آنان از اهل کتاب را که با ایشان هم‌پیمان شده بودند، از دژهایشان فرود آورد، و در دل‌هایشان ترس افکند؛ گروهی را می‌کشتید و گروهی را اسیر می‌گرفتید.

وَأَنزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُم مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِن صَيَاصِيهِمْ

و کسانی از اهل کتاب را که آنان را پشتیبانی کرده بودند، از دژهایشان فرود آورد.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف، برای پیوند دادن جمله به قبل.
• أَنزَلَ: فعل ماضی، باب إفعال، ریشه «ن ز ل»، به معنای فرود آورد، پایین کشید.
• الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر، به معنای «کسانی که».
• ظَاهَرُوهُم: فعل ماضی، باب مفاعله، ریشه «ظ هـ ر»، «پشتیبانی کردند»؛ «هم» ضمیر مفعولی به معنای «ایشان».
• مِّنْ: حرف جر، برای بیان تبعیض یا منشأ.
• أَهْلِ: اسم، ریشه «أ هـ ل»، به معنای اهل، وابستگان.
• الْكِتَابِ: اسم، معرفه، ریشه «ك ت ب»، اشاره به اهل کتاب.
• مِنْ: حرف جر، به معنای «از».
• صَيَاصِيهِمْ: اسم جمع، ریشه «ص ي ص»، به معنای دژها و قلعه‌ها؛ «هم» ضمیر ملکی.

وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ

و در دل‌هایشان ترس افکند.
شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف.
• قَذَفَ: فعل ماضی، ریشه «ق ذ ف»، به معنای افکندن، انداختن.
• فِي: حرف جر، به معنای «در».
• قُلُوبِهِمْ: اسم جمع «قلب»، ریشه «ق ل ب»، دل‌ها؛ «هم» ضمیر ملکی.
• الرُّعْبَ: اسم، ریشه «ر ع ب»، به معنای ترس شدید؛ مفعول‌به.

فَرِيقًا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقًا

پس گروهی را می‌کشتید و گروهی را اسیر می‌گرفتید.
شرح واژه‌ها:

• فَ: حرف تفریع، بیان نتیجه.
• فَرِيقًا: اسم، ریشه «ف ر ق»، به معنای گروه؛ مفعول‌به.
• تَقْتُلُونَ: فعل مضارع، باب فعل، ریشه «ق ت ل»، می‌کشید؛ واو، علامت جمع مخاطب.
• وَ: حرف عطف.
• تَأْسِرُونَ: فعل مضارع، باب إفعال، ریشه «أ س ر»، اسیر می‌گرفتید.
• فَرِيقًا: اسم، ریشه «ف ر ق»، گروهی دیگر؛ مفعول‌به دوم.