| يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا ای پیامبر، از خدا پروا کن و از کافران و منافقان اطاعت مکن؛ همانا خدا دانایِ حکیم است.
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّای پیامبر شرح واژهها: - يَا: حرف ندا؛ برای صدا زدن.
- أَيُّهَا: «أَيُّ» اسم ندا برای خطابِ بزرگداشت، «ها» حرف تنبیه.
- النَّبِيُّ: اسم معرفه؛ از ریشهٔ «ن ب أ» به معنای خبر بزرگ؛ مرفوع به عنوان بدل یا عطف بیان برای «أَيُّ».
اتَّقِ اللَّهَاز خدا پروا کن شرح واژهها: - اتَّقِ: فعل امر، صیغهٔ دوم شخص مفرد مذکر؛ از ریشهٔ «و ق ي»؛ اصل آن «اتَّقِ» از باب افتعال؛ به معنای پرهیز کردن.
- اللَّهَ: اسم جلاله؛ مفعولٌبه منصوب.
وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَو از کافران اطاعت مکن شرح واژهها: - وَ: حرف عطف.
- لَا: لای نهی؛ برای منع.
- تُطِعِ: فعل مضارع مجزوم به «لا»ی نهی؛ از ریشهٔ «ط و ع»؛ به معنای فرمان بردن.
- الْكَافِرِينَ: اسم جمع؛ مفعولٌبه منصوب؛ از ریشهٔ «ك ف ر» به معنای پوشاندن/انکار.
وَالْمُنَافِقِينَو منافقان شرح واژهها: - وَ: حرف عطف.
- الْمُنَافِقِينَ: اسم جمع؛ معطوف بر «الْكَافِرِينَ» و منصوب؛ از ریشهٔ «ن ف ق»؛ به معنای دوچهره بودن، اظهار ایمان و پنهان داشتن کفر.
إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًاهمانا خدا دانایِ حکیم است شرح واژهها: - إِنَّ: حرف تأکید و نصب.
- اللَّهَ: اسم «إِنَّ» منصوب.
- كَانَ: فعل ماضی ناقص؛ دلالت بر ثبوت و استمرار.
- عَلِيمًا: خبر «كان» منصوب؛ صیغهٔ مبالغه از ریشهٔ «ع ل م»؛ بسیار دانا.
- حَكِيمًا: خبر دوم «كان» منصوب؛ از ریشهٔ «ح ك م»؛ صاحب حکمت و داوری استوار.
| 