026-002-050-شعراء

« Back to Glossary Index
آیه 2: تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ


۱. تحلیل گرامری کلمات:

  1. تِلْكَ
    • نوع کلمه: اسم اشاره
    • جنس و عدد: مؤنث مفرد
    • موقعیت اعرابی: مبتدا
    • معنی: آن (برای اشاره به چیزی دور که مؤنث است)
  2. آيَاتُ
    • نوع کلمه: اسم
    • وزن: جمع مؤنث سالم (مفرد: آیَة)
    • اعراب: مرفوع (به دلیل اینکه خبر مبتدا است)
    • ترکیب نحوی: مضاف
    • معنی: آیات، نشانه‌ها
  3. الْكِتَابِ
    • نوع کلمه: اسم معرفه (با ال تعریف)
    • وزن: مفرد
    • اعراب: مجرور (به دلیل مضاف‌الیه بودن)
    • ترکیب نحوی: مضاف‌الیه برای «آياتُ»
    • معنی: کتاب (اشاره به قرآن)
  4. الْمُبِينِ
    • نوع کلمه: صفت برای «الْكِتَابِ»
    • وزن: فعیل (بر وزن مُفْعِل)
    • اعراب: مجرور (به دلیل اینکه تابع حالت اعرابی «الْكِتَابِ» است)
    • معنی: روشن، آشکار

۲. ریشه‌شناسی کلمات:

  1. تِلْكَ
    • ریشه: این کلمه مشتق از ریشه خاصی نیست؛ بلکه یک اسم اشاره مستقل است.
  2. آيَاتُ
    • ریشه: أ-ی-ی یا أ-و-ی
    • معنی ریشه‌ای: نشانه، علامت
  3. الْكِتَابِ
    • ریشه: ک-ت-ب
    • معنی ریشه‌ای: نوشتن، مکتوب کردن
  4. الْمُبِينِ
    • ریشه: ب-ی-ن
    • معنی ریشه‌ای: آشکار شدن، روشن کردن

۳. نوع جمله و ترکیب کلی:

  • نوع جمله: جمله اسمیه (ابتداییه)
    در این جمله، «تِلْكَ» مبتدا و «آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ» خبر مبتدا است.
  • ترکیب نحوی کلی جمله:
    1. مبتدا: تِلْكَ
    2. خبر: آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ
      • آيَاتُ: مضاف
      • الْكِتَابِ: مضاف‌الیه
      • الْمُبِينِ: صفت برای «الْكِتَابِ»

۴. معنی آیه به فارسی:

„آن [ها] آیات کتاب روشنگر است.“


۵. تحلیل مفهومی:

این آیه به معرفی قرآن به عنوان کتابی روشن و آشکار می‌پردازد که آیات آن نشان‌دهنده حقیقت و هدایت برای انسان‌هاست. واژه «المبین» نشان‌دهنده وضوح و صراحت پیام قرآن است.

Nach oben scrollen