025-076-044-فرقان

« Back to Glossary Index
و در آن از هر طرف، مورد احترام و تجلیل و شاد باش، قرار خواهند گرفت و همیشه آنجا خواهند بود چه قرارگاه و چه مکان و زمان اقامت خوبی خواهند داشت (76)

خالِدينَ فيها ۚ حَسُنَت مُستَقَرًّا وَمُقامًا

در آن [باغ‌ها / بهشت‌ها] جاودانه می‌مانند؛ چه نیکو است آن جایِ ماندن و اقامتگاه.


خالِدينَ فيها

  • خالِدينَ
    • ریشه: «خ ل د»
    • وزن: اسم فاعل جمع مذکر سالم (مفرد: خالِد)
    • معنا: جاودانه ماندگان، کسانی که همواره و برای همیشه در جایی می‌مانند و بیرون نمی‌روند.
    • کاربرد: در قرآن غالباً درباره‌ی اهل بهشت یا اهل دوزخ به کار می‌رود؛ یعنی ماندگاری بدون پایان، نه موقت.
  • فيها
    • «في» = در
    • «ها» = ضمیر متصل، مفرد مؤنث، به معنای «آن» (اشاره به بهشت یا باغ‌های بهشتی که در آیات قبل ذکر شده است).
    • معنا: «در آن»؛ یعنی در همان بهشتی که در آیه‌های قبل توصیف شده است.

ترکیب «خالِدينَ فيها» یعنی:
«در آن برای همیشه ماندگارند / جاودانه در آن خواهند بود.»


حَسُنَت مُستَقَرًّا وَمُقامًا

  • حَسُنَت
    • ریشه: «ح س ن»
    • فعل ماضی (گذشته)، مفرد مؤنث غایب.
    • معنا: نیکو شد، خوب است، چه نیکو است.
    • چون فاعل آن «مستقرّ» یا مجموع «مستقرّ و مقام» است که از نظر لفظ یا معنا مؤنث گرفته شده، فعل به صورت مؤنث آمده است.
    • در فارسی: «چه نیکوست» یا «نیکوست» ترجمه می‌شود.
  • مُستَقَرًّا
    • ریشه: «ق ر ر» با پیشوند «استـ» → «استقرار»
    • نوع: مصدر میمی/اسم مکان یا اسم مصدر، به صورت «مفعولٌ به» یا «حال» (منصوب)
    • معنا:
      • جای قرار گرفتن، محل استقرار، محل آرام گرفتن.
      • جایی که انسان در آن ساکن و آرام می‌شود، بدون اضطراب و کوچ.
    • در فارسی: «جای ماندن»، «جای استقرار»، «محل آرامش و قرار».
    • در اینجا مقصود: بهشت به عنوان «جای قرار دائمی» اهل ایمان.
  • وَ
    • حرف عطف: «و» به معنای «و» در فارسی؛ برای پیوند دادن دو واژه: «مستقرّ» و «مقام».
  • مُقامًا
    • ریشه: «ق و م»
    • نوع: اسم مکان یا مصدر میمی، به صورت منصوب؛
    • معنا:
      • جای ایستادن و اقامت، محل سکونت و ماندن.
      • می‌تواند هم «جای حضور» و هم «مدت اقامت» را برساند.
    • در فارسی: «اقامتگاه»، «محل اقامت»، «جای ماندن و زندگی کردن».

مجموع عبارت «حَسُنَت مُستَقَرًّا وَمُقامًا» یعنی:
«چه نیکوست جای ماندن و اقامت آن»
یا
«آن، چه نیکو جایگاه استقرار و اقامتگاهی است.»

در واقع، آیه دو نکته را با هم بیان می‌کند:

  1. جاودانگی: «خالِدينَ فيها» → ماندن بدون پایان.
  2. کیفیت عالی آن جایگاه: «حَسُنَت مُستَقَرًّا وَمُقامًا» → هم محل استقرار و هم اقامت در آن، در نهایت خوبی و زیبایی است؛ یعنی نه خستگی، نه انتقال، نه ترس از تمام شدن نعمت.
Nach oben scrollen