وَإِذَا بَلَغَ الْأَطْفَالُ مِنكُمُ الْحُلُمَ فَلْيَسْتَأْذِنُوا كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
و هنگامی که کودکانِ شما به بلوغ رسیدند، باید [برای ورود] اجازه بگیرند، همانگونه که کسانی پیش از آنان اجازه میگرفتند. اینگونه خداوند آیات خود را برای شما روشن میسازد، و خدا دانا و حکیم است.
جملهٔ عربی اول:
وَإِذَا بَلَغَ الْأَطْفَالُ مِنكُمُ الْحُلُمَ ترجمهٔ فارسی:
و هنگامی که کودکانِ شما به بلوغ برسند شرح واژهها: - وَ: حرف عطف؛ به معنای «و».
- إِذَا: ظرف زمان؛ برای آیندهٔ محقق یا محتمل، به معنای «هنگامی که».
- بَلَغَ: فعل ماضی، سومشخص مفرد مذکر؛ ریشه بلغ؛ رسیدن، به حدّی رسیدن.
- الْأَطْفَالُ: اسم جمع، فاعل مرفوع؛ مفرد «طِفْل»؛ کودکان.
- مِنكُم: «مِن» حرف جر + «كُم» ضمیر متصل جمع مخاطب؛ از میان شما.
- الْحُلُمَ: اسم مفرد منصوب به عنوان مفعولبه؛ ریشه حلم؛ بلوغ جنسی، رسیدن به سن تکلیف.
──────────────────────────────── جملهٔ عربی دوم:
فَلْيَسْتَأْذِنُوا كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ترجمهٔ فارسی:
پس باید اجازه بگیرند، همانگونه که کسانی پیش از آنان اجازه میگرفتند شرح واژهها: - فَ: حرف تفریع؛ نتیجه و لازمهٔ جملهٔ قبل.
- لْيَسْتَأْذِنُوا:
- «لِـ» لام امر،
- «يَسْتَأْذِنُوا» فعل مضارع مجزوم، سومشخص جمع مذکر؛ ریشه أذن؛ طلب اجازه کردن.
- كَمَا: حرف تشبیه و مقایسه؛ همانگونه که.
- اسْتَأْذَنَ: فعل ماضی، سومشخص مفرد مذکر؛ طلب اجازه کرد.
- الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر؛ کسانی که.
- مِن: حرف جر؛ از.
- قَبْلِهِمْ: «قَبْل» اسم مجرور به «مِن» + «هِم» ضمیر جمع؛ پیش از آنان.
──────────────────────────────── جملهٔ عربی سوم:
كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ ترجمهٔ فارسی:
اینگونه خداوند آیات خود را برای شما روشن میکند شرح واژهها: - كَذَٰلِكَ: اسم اشاره؛ اینگونه، بدین شیوه.
- يُبَيِّنُ: فعل مضارع مرفوع؛ ریشه بين؛ روشن ساختن، توضیح دادن.
- اللَّهُ: اسم جلاله؛ فاعل مرفوع.
- لَكُمْ: «لِـ» حرف جر + «كُم» ضمیر جمع مخاطب؛ برای شما.
- آيَاتِهِ: «آيَات» جمع «آية»، مفعولبه منصوب + «هِ» ضمیر مفرد غایب؛ نشانهها و احکام او.
──────────────────────────────── جملهٔ عربی چهارم:
وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ترجمهٔ فارسی:
و خداوند دانا و حکیم است شرح واژهها: - وَ: حرف عطف.
- اللَّهُ: مبتدا مرفوع.
- عَلِيمٌ: خبر اول؛ صیغهٔ مبالغه از ریشه علم؛ بسیار دانا.
- حَكِيمٌ: خبر دوم؛ صفت مشبهه از ریشه حكم؛ صاحب حکمت، استوار در تدبیر.
| 