024-055-102-نور

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا ۚ وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ

خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند وعده داده است که قطعاً آنان را در زمین جانشین قرار دهد، همان‌گونه که کسانی را پیش از آنان جانشین قرار داد، و حتماً دینشان را که برای آنان پسندیده است استوار خواهد ساخت، و ترسشان را پس از آن به امنیت تبدیل می‌کند؛ مرا می‌پرستند و هیچ چیزی را با من شریک نمی‌گیرند. و هر کس پس از آن کفر بورزد، آنان همان نافرمانان‌اند.

جملهٔ عربی:
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ

ترجمهٔ فارسی:
خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند وعده داده است.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• وَعَدَ: فعل ماضی، مفرد، غایب؛ وعده داد
• اللَّهُ: اسم جلاله، فاعل مرفوع
• الَّذِينَ: اسم موصول، مفعولٌ‌به اول
• آمَنُوا: فعل ماضی جمع؛ ایمان آوردند
• مِنكُمْ: جار و مجرور؛ از میان شما
• وَ: حرف عطف
• عَمِلُوا: فعل ماضی جمع؛ انجام دادند
• الصَّالِحَاتِ: مفعولٌ‌به؛ کارهای شایسته

۲

جملهٔ عربی:
لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ

ترجمهٔ فارسی:
قطعاً آنان را در زمین جانشین قرار خواهد داد، همان‌گونه که کسانی را پیش از آنان جانشین قرار داد.

شرح واژه‌ها:

• لَـ: لام تأکید
• يَسْتَخْلِفَنَّهُمْ: فعل مضارع مؤکد با نون ثقیله؛ قطعاً جانشین می‌گرداند آنان را
• فِي: حرف جر
• الْأَرْضِ: اسم مجرور؛ زمین
• كَمَا: حرف تشبیه؛ همان‌گونه که
• اسْتَخْلَفَ: فعل ماضی؛ جانشین کرد
• الَّذِينَ: اسم موصول
• مِنْ: حرف جر
• قَبْلِهِمْ: اسم مجرور؛ پیش از آنان

۳

جملهٔ عربی:
وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ

ترجمهٔ فارسی:
و حتماً دینشان را که برای آنان پسندیده است، برایشان استوار خواهد کرد.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف
• لَيُمَكِّنَنَّ: فعل مضارع مؤکد؛ قطعاً استوار می‌کند
• لَهُمْ: جار و مجرور؛ برای آنان
• دِينَهُمُ: مفعولٌ‌به؛ دینِ آنان
• الَّذِي: اسم موصول
• ارْتَضَىٰ: فعل ماضی؛ پسندید
• لَهُمْ: جار و مجرور؛ برای آنان

۴

جملهٔ عربی:
وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا

ترجمهٔ فارسی:
و قطعاً ترسشان را پس از آن به امنیت تبدیل می‌کند.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف
• لَيُبَدِّلَنَّهُمْ: فعل مضارع مؤکد؛ قطعاً تبدیل می‌کند آنان را
• مِنْ: حرف جر
• بَعْدِ: اسم مجرور؛ پس از
• خَوْفِهِمْ: مضاف و مضافٌ‌الیه؛ ترسِ آنان
• أَمْنًا: مفعولٌ‌به؛ امنیت

۵

جملهٔ عربی:
يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا

ترجمهٔ فارسی:
مرا می‌پرستند و هیچ چیزی را با من شریک نمی‌گیرند.

شرح واژه‌ها:

• يَعْبُدُونَنِي: فعل مضارع؛ مرا عبادت می‌کنند
• لَا: حرف نفی
• يُشْرِكُونَ: فعل مضارع جمع؛ شریک قرار می‌دهند
• بِي: جار و مجرور؛ با من
• شَيْئًا: مفعولٌ‌به؛ چیزی

۶

جملهٔ عربی:
وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ

ترجمهٔ فارسی:
و هر کس پس از آن کفر بورزد، آنان همان نافرمانان‌اند.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف
• مَنْ: اسم شرط
• كَفَرَ: فعل ماضی؛ کفر ورزید
• بَعْدَ: ظرف زمان؛ پس از
• ذَٰلِكَ: اسم اشاره؛ آن
• فَ: حرف نتیجه
• أُولَٰئِكَ: اسم اشاره جمع؛ آنان
• هُمُ: ضمیر فصل
• الْفَاسِقُونَ: خبر مرفوع؛ نافرمانان