024-053-102-نور

وَأَقسَموا بِاللَّهِ جَهدَ أَيمانِهِم لَئِن أَمَرتَهُم لَيَخرُجُنَّ ۖ قُل لا تُقسِموا ۖ طاعَةٌ مَعروفَةٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ خَبيرٌ بِما تَعمَلونَ

و با سخت‌ترین سوگندهای خود به خدا سوگند خوردند که اگر آنان را فرمان دهی، حتماً بیرون خواهند رفت. بگو: سوگند نخورید؛ فرمان‌بریِ شناخته و شایسته [کافی است]. بی‌گمان خداوند به آنچه انجام می‌دهید آگاه است.

وَأَقسَموا بِاللَّهِ جَهدَ أَيمانِهِم لَئِن أَمَرتَهُم لَيَخرُجُنَّ
ترجمهٔ فارسی:
و با سخت‌ترین سوگندهایشان به خدا سوگند خوردند که اگر آنان را فرمان دهی، قطعاً بیرون خواهند رفت.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• وَ: حرف عطف؛ پیوند جمله.
• أَقسَموا: فعل ماضی، صیغهٔ جمع غایب؛ «سوگند خوردند».
• بِاللَّهِ: باءِ قسم + اسم جلاله؛ «به خدا».
• جَهدَ: مصدر منصوب؛ مفعول مطلق یا حالِ مؤکِّد؛ «با نهایت توان/سخت‌ترین».
• أَيمانِهِم: جمع «یَمین» به معنی سوگند؛ مضافٌ‌الیه ضمیر «هم».
• لَئِن: لامِ قسم + «إن» شرطیه؛ تأکید شرط.
• أَمَرتَهُم: فعل ماضی + ضمیر مفعولی «هم»؛ «به آنان فرمان دهی».
• لَيَخرُجُنَّ: لامِ تأکید + فعل مضارع مؤکَّد با نونِ ثقیله؛ «حتماً بیرون خواهند رفت».

خط جداکننده

جملهٔ عربی دوم

قُل لا تُقسِموا
ترجمهٔ فارسی:
بگو: سوگند نخورید.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• قُل: فعل امر خطاب به مفرد؛ «بگو».
• لا: نهی.
• تُقسِموا: فعل مضارع مجزوم به «لا»ی نهی، صیغهٔ جمع مخاطب؛ «سوگند نخورید».

خط جداکننده

جملهٔ عربی سوم

طاعَةٌ مَعروفَةٌ
ترجمهٔ فارسی:
فرمان‌بریِ شناخته و شایسته [کافی است].

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• طاعَةٌ: اسم نکره مرفوع؛ خبرِ محذوف یا مبتدا با تقدیر «المطلوب/الواجب».
• مَعروفَةٌ: صفت برای «طاعة»؛ «شناخته، پسندیده و مطابق حق».

خط جداکننده

جملهٔ عربی چهارم

إِنَّ اللَّهَ خَبيرٌ بِما تَعمَلونَ
ترجمهٔ فارسی:
بی‌گمان خداوند به آنچه انجام می‌دهید آگاه است.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• إِنَّ: حرف تأکید و نصب.
• اللَّهَ: اسم «إنَّ» منصوب.
• خَبيرٌ: خبر «إنَّ» مرفوع؛ «آگاه، دانای دقیق».
• بِما: باءِ تعدیه/مصاحبت + «ما»ی موصوله؛ «به آنچه».
• تَعمَلونَ: فعل مضارع مرفوع، صیغهٔ جمع مخاطب؛ «انجام می‌دهید».