وَإِذا دُعوا إِلَى اللَّهِ وَرَسولِهِ لِيَحكُمَ بَينَهُم إِذا فَريقٌ مِنهُم مُعرِضونَ و هنگامی که به سوی خدا و پیامبرش فراخوانده میشوند تا میان آنان داوری کند، ناگهان گروهی از ایشان رویگردان میشوند.
وَإِذا دُعوا إِلَى اللَّهِ وَرَسولِهِ لِيَحكُمَ بَينَهُم
و هنگامی که به سوی خدا و پیامبرش فراخوانده میشوند تا میان آنان داوری کند شرح واژهها: - وَ: حرف عطف، به معنی «و»
- إِذا: ظرف زمان، به معنی «هنگامی که»
- دُعوا: فعل ماضی مجهول، جمع مذکر غایب، از ریشهٔ «دعو»، به معنی «فراخوانده شدند»
- إِلَى: حرف جر، به معنی «به سوی»
- اللَّهِ: اسم جلاله، مجرور به حرف جر «إلى»
- وَ: حرف عطف
- رَسولِهِ: اسم معطوف، «رسول» مضاف و «هِ» ضمیر متصل در محل مضافالیه، مجرور
- لِيَحكُمَ: لام تعلیل + فعل مضارع منصوب، فاعل آن به قرینه «رسوله» پیامبر است، به معنی «تا داوری کند»
- بَينَهُم: «بين» ظرف مکان یا مجازاً حال، مضاف و «هم» ضمیر متصل در محل مضافالیه، به معنی «میان آنان»
إِذا فَريقٌ مِنهُم مُعرِضونَ
ناگهان گروهی از ایشان رویگردان میشوند شرح واژهها: - إِذا: حرف مفاجأه، برای بیان وقوع ناگهانی
- فَريقٌ: مبتدا، اسم نکره، به معنی «گروهی»
- مِنهُم: «من» حرف جر + «هم» ضمیر متصل، جار و مجرور، بیانکنندهٔ اینکه گروه از خود آنان است
- مُعرِضونَ: خبر مبتدا، اسم فاعل جمع مذکر سالم از ریشهٔ «عرض»، به معنی «رویگردانان، اعراضکنندگان»
| 