024-039-102-نور

وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ مَاءً حَتَّىٰ إِذَا جَاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئًا وَوَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسَابَهُ ۗ وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ

و کسانی که کفر ورزیدند، اعمالشان همچون سرابی در بیابانی هموار است؛ تشنه آن را آب می‌پندارد، تا آن‌گاه که به آن می‌رسد، چیزی نمی‌یابد و خدا را نزد خود می‌یابد، پس خدا حسابش را به‌طور کامل می‌رساند؛ و خدا زودشمار است.

آیه جمله به جمله

• جملهٔ عربی اول

وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقِيعَةٍ

ترجمهٔ فارسی:
و کسانی که کفر ورزیدند، اعمالشان مانند سرابی در بیابانی هموار است.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• وَ: حرف عطف، برای پیوند جمله‌ها.
• الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر، در محل مبتدا.
• كَفَرُوا: فعل ماضی، فاعل «واو جمع»؛ به معنای کفر ورزیدند.
• أَعْمَالُهُمْ: «أعمال» مبتدا یا بدل، جمع «عمل»؛ «هم» ضمیر مضافٌ‌الیه.
• كَسَرَابٍ: کافِ تشبیه + «سراب» اسم مجرور؛ خبر تشبیهی.
• بِقِيعَةٍ: باء حرف جر؛ «قیعة» اسم مجرور، به معنای زمین صاف و هموار بیابانی.

• جملهٔ عربی دوم

يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ مَاءً

ترجمهٔ فارسی:
تشنه آن را آب می‌پندارد.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• يَحْسَبُهُ: فعل مضارع؛ «هُ» مفعول‌به، به سراب بازمی‌گردد؛ می‌پندارد آن را.
• الظَّمْآنُ: اسم فاعل، فاعلِ فعل؛ تشنه.
• مَاءً: مفعول دوم برای «يحسب»، منصوب؛ آب.

• جملهٔ عربی سوم

حَتَّىٰ إِذَا جَاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئًا

ترجمهٔ فارسی:
تا آن‌گاه که به آن می‌رسد، هیچ‌چیز نمی‌یابد.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• حَتَّىٰ: حرف غایت و زمان.
• إِذَا: ظرف زمان شرطی.
• جَاءَهُ: فعل ماضی؛ «هُ» مفعول‌به، یعنی به سراب رسید.
• لَمْ: حرف نفی و جزم.
• يَجِدْهُ: فعل مضارع مجزوم؛ «هُ» مفعول‌به.
• شَيْئًا: مفعول مطلق یا مفعول‌به ثانوی، منصوب؛ هیچ چیز.

• جملهٔ عربی چهارم

وَوَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسَابَهُ

ترجمهٔ فارسی:
و خدا را نزد خود می‌یابد، پس حساب او را به‌طور کامل می‌رساند.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• وَ: حرف عطف.
• وَوَجَدَ: فعل ماضی؛ یافت.
• اللَّهَ: مفعول‌به منصوب.
• عِنْدَهُ: ظرف مکان؛ «هُ» ضمیر به انسان بازمی‌گردد.
• فَ: فاء نتیجه.
• وَفَّاهُ: فعل ماضی باب تفعیل؛ «هُ» مفعول‌به، یعنی به‌طور کامل پرداخت.
• حِسَابَهُ: مفعول‌به؛ حساب او.

• جملهٔ عربی پنجم

وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ

ترجمهٔ فارسی:
و خدا زودشمار است.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا):

• وَاللَّهُ: مبتدا با حرف عطف.
• سَرِيعُ: خبر، صفت مشبهه؛ سریع.
• الْحِسَابِ: مضافٌ‌الیه؛ حساب.