024-032-102-نور

وَأَنكِحُوا الأَيامىٰ مِنكُم وَالصّالِحينَ مِن عِبادِكُم وَإِمائِكُم ۚ إِن يَكونوا فُقَراءَ يُغنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضلِهِ ۗ وَاللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ

و افراد بی‌همسرِ از میان خودتان و بندگان و کنیزانِ شایسته‌تان را به ازدواج درآورید؛ اگر تهیدست باشند، خداوند آنان را از فضل خود بی‌نیاز می‌کند، و خداوند گشایشگرِ داناست.

وَأَنكِحُوا الأَيامىٰ مِنكُم وَالصّالِحينَ مِن عِبادِكُم وَإِمائِكُم

و بی‌همسرانِ از میان خودتان و بندگان و کنیزانِ شایسته‌تان را به ازدواج درآورید.

• وَ: حرف عطف، به‌معنای «و».
• أَنكِحُوا: فعل امر، باب إفعال، از ریشهٔ «ن‌ک‌ح»؛ به‌معنای «به ازدواج درآورید».
• الأَيامىٰ: اسم جمع، به‌معنای «بی‌همسران» (اعم از زن و مردی که همسر ندارند).
• مِنكُم: «مِن» حرف جر + «كُم» ضمیر متصل؛ به‌معنای «از میان شما».
• وَالصّالِحينَ: «و» حرف عطف + «الصّالحين» اسم جمع مذکر سالم منصوب؛ به‌معنای «و شایستگان».
• مِن: حرف جر؛ به‌معنای «از».
• عِبادِكُم: «عباد» اسم جمع + «كُم» ضمیر متصل؛ به‌معنای «بندگان شما».
• وَ: حرف عطف؛ «و».
• إِمائِكُم: «إماء» جمع «أَمَة» به‌معنای «کنیزان» + «كُم» ضمیر متصل؛ «کنیزان شما».

إِن يَكونوا فُقَراءَ يُغنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضلِهِ

ترجمهٔ فارسی
اگر تهیدست باشند، خداوند آنان را از فضل خود بی‌نیاز می‌کند.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا)

• إِن: حرف شرط؛ «اگر».
• يَكونوا: فعل مضارع ناقص، جمع مذکر، از «كان»؛ «باشند».
• فُقَراءَ: خبر «يكونوا»، جمع «فقير»؛ به‌معنای «تهیدستان».
• يُغنِهِمُ: فعل مضارع، باب إفعال، از ریشهٔ «غ‌ن‌ی» + «هُم» ضمیر مفعولی؛ «آنان را بی‌نیاز می‌کند».
• اللَّهُ: اسم جلاله، فاعل فعل «يُغنِ».
• مِن: حرف جر؛ «از».
• فَضلِهِ: «فضل» اسم + «ه» ضمیر متصل؛ «فضل او».

وَاللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ

ترجمهٔ فارسی
و خداوند گشایشگر و داناست.

شرح واژه‌ها (گرامر و معنا)

• وَ: حرف عطف؛ «و».
• اللَّهُ: اسم جلاله، مبتدا.
• واسِعٌ: خبر اول، صفت مشبهه؛ به‌معنای «دارای گشایش و وسعت».
• عَليمٌ: خبر دوم، صفت مشبهه؛ به‌معنای «دانای کامل».