024-031-102-نور

« Back to Glossary Index
و به زنان مؤمن نیز بگو مقداری از دید خود را نسبت به مردان نامحرم فرو دارند و خواهشهای نفسانی عورت خود را نسبت به نامحرم باز دارند و آرایشهای خود را نمایانند مگر آنچه از آرایش ایشان که معمولا آشکار بوده (یعنی جاهای زیبائی از زن که دیدن آن طبیعی است و دلیل خود نمائی زن نیست) و باید روسری های خود را بر گریبانهای خود بزنند (یعنی روسری خود را به مانند زنان خودنما به عقب سر نبندند بلکه زیر گردن خود ببندند) و آرایشهای خود را به هیچکس نباید بنمایانند، مگر به شوهران خود یا پدران خود یا پدر شوهر خود یا پسران خود یا پسران شوهران خود یا برادران خود یا پسران برادر و پسران خواهران خود یا زنان مورد اعتماد خود یا بنده های مورد تملک خود یا نوکرانی که آن احتیاج و حیله نسبت به زن را ندارند (مانند خواجه ها) یا پسر بچه هائی که هنوز به تاثير شهوانی عورت زنان اطلاع نیافته اند و زنان مسلمان نباید در راه رفتن پاهای خود را چنان به زمین زنند که نامحرم به آرایش های مخفی ایشان اطلاع یابد (این آرایشهای مخفی هم پستان و شبه آن را شامل میگردد و هم زینت آلاتی که به گردن و دست ممکن است داشته باشند) و شما ای تمام مردان و زنان مؤمن از چنین کارها اگر میکردید بسوى الله توبه نمائید تا رستگار گردید (با توأم کردن این آیات با مطالبی که در آیه ۵۹ از سوره احزاب نازل شده است کاملترین دستور حجاب زنان مسلمان در این آیات است که در آن گفته شده روسری های خود را به گریبان خود بزنند، یعنی مانعی ندارد که صورتشان باز باشد و باید دانست آیه ۵۹ از سوره احزاب نمی گوید صورت پوشیده باشد، بلکه میگوید جلوی لباسهای بیرون خود را، زنان نباید باز بگذارند و بوسیله دگمه یا بند و کمر و یا هر چیز دیگری جلوی آن را بهم نزدیک نمایند، تا هنگامیکه بیرون میروند سنگین و عفيف مشاهده شوند و آنانکه آیه اخیر را دلیل پوشیدن صورت زن گرفته اند، متوجه ریزه کاریهای تفسیری و فقهی نشده اند) (۳۱)
وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا ۖ وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ ۖ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ ۖ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ ۚ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ


و به زنان باایمان بگو که از نگاه‌های خود فروکاهند و پاکدامنی خود را حفظ کنند و زینت‌های خود را آشکار نکنند مگر آنچه از آن نمایان است، و روسری‌های خود را بر گریبان‌هایشان بیفکنند، و زینت‌های خود را آشکار نکنند مگر برای شوهرانشان یا پدرانشان یا پدران شوهرانشان یا پسرانشان یا پسران شوهرانشان یا برادرانشان یا پسران برادرانشان یا پسران خواهرانشان یا زنان خودشان یا آنچه مالک آن هستند یا مردان پیروِ بی‌میل یا کودکانی که هنوز بر عورت‌های زنان آگاه نشده‌اند، و پاهای خود را به زمین نکوبند تا آنچه از زینتشان پنهان می‌کنند دانسته شود؛ و همگی، ای مؤمنان، به سوی خدا بازگردید، باشد که رستگار شوید.


وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ

ترجمه:
و به زنان باایمان بگو

توضیح گرامری و واژگانی:

  • وَ: حرف عطف.
  • قُلْ: فعل امر، مفرد مذکر، ریشهٔ ق و ل؛ گفتن.
  • لِـ: حرف جر، برای جهت خطاب.
  • الْمُؤْمِنَاتِ: جمع مؤنث سالم، ریشهٔ أ م ن؛ ایمان‌آورندگان.


يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ

ترجمه:
از دیدگان خود فروکاهند

توضیح:

  • يَغْضُضْنَ: فعل مضارع جمع مؤنث، ریشهٔ غ ض ض؛ کم‌کردن، فروگرفتن.
  • مِنْ: حرف جر، برای تبعیض.
  • أَبْصَارِ: جمع «بصر»، دیدگان.
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ

ترجمه:
و پاکدامنی خود را حفظ کنند

توضیح:

  • وَ: حرف عطف.
  • يَحْفَظْنَ: فعل مضارع جمع مؤنث، ریشهٔ ح ف ظ؛ نگه‌داشتن، پاسداری.
  • فُرُوجَ: جمع «فرج»، اندام پوشیدنی.
  • هُنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا

ترجمه:
و زینت‌های خود را آشکار نکنند مگر آنچه از آن نمایان است

توضیح:

  • وَلَا: واو عطف + لاى نهی.
  • يُبْدِينَ: فعل مضارع جمع مؤنث، ریشهٔ ب د و؛ آشکار کردن.
  • زِينَتَ: آراستگی.
  • هُنَّ: ضمیر جمع مؤنث.
  • إِلَّا: ادات استثنا.
  • مَا: اسم موصول.
  • ظَهَرَ: فعل ماضی، ریشهٔ ظ هـ ر؛ پدیدار شدن.
  • مِنْهَا: جار و مجرور.


وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ

ترجمه:
و روسری‌های خود را بر گریبان‌هایشان بیفکنند

توضیح:

  • وَلْ: واو عطف + لام امر.
  • يَضْرِبْنَ: فعل مضارع مجزوم، ریشهٔ ض ر ب؛ افکندن، قرار دادن.
  • بِـ: حرف جر.
  • خُمُرِ: جمع «خمار»، پوشش سر.
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.
  • عَلَىٰ: حرف جر.
  • جُيُوبِ: جمع «جَيب»، گریبان.
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ

ترجمه:
و زینت‌های خود را آشکار نکنند مگر برای شوهرانشان

توضیح:

  • وَلَا: نهی.
  • يُبْدِينَ: فعل مضارع جمع مؤنث.
  • زِينَتَ: آراستگی.
  • هُنَّ: ضمیر جمع مؤنث.
  • إِلَّا: استثنا.
  • لِـ: حرف جر.
  • بُعُولَتِ: جمع «بعل»، شوهر.
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


أَوْ آبَائِهِنَّ

ترجمه:
یا پدرانشان

توضیح:

  • أَوْ: حرف عطف.
  • آبَاءِ: جمع «أب».
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ

ترجمه:
یا پدران شوهرانشان

توضیح:

  • آبَاءِ: جمع «أب».
  • بُعُولَتِ: جمع «بعل».
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


أَوْ أَبْنَائِهِنَّ

ترجمه:
یا پسرانشان

توضیح:

  • أَبْنَاءِ: جمع «ابن».
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ

ترجمه:
یا پسران شوهرانشان

توضیح:

  • أَبْنَاءِ: جمع «ابن».
  • بُعُولَتِ: جمع «بعل».
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


أَوْ إِخْوَانِهِنَّ

ترجمه:
یا برادرانشان

توضیح:

  • إِخْوَانِ: جمع «أخ».
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ

ترجمه:
یا پسران برادرانشان

توضیح:

  • بَنِي: جمع «ابن».
  • إِخْوَانِ: جمع «أخ».
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ

ترجمه:
یا پسران خواهرانشان

توضیح:

  • بَنِي: جمع «ابن».
  • أَخَوَاتِ: جمع «أخت».
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


أَوْ نِسَائِهِنَّ

ترجمه:
یا زنان خودشان

توضیح:

  • نِسَاءِ: جمع «امرأة».
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ

ترجمه:
یا آنچه مالک آن هستند

توضیح:

  • مَا: اسم موصول.
  • مَلَكَتْ: فعل ماضی مؤنث، ریشهٔ م ل ك؛ مالک شدن.
  • أَيْمَانُ: جمع «يمين»، دست راست.
  • هُنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ

ترجمه:
یا مردان پیرو که نیاز جنسی ندارند

توضیح:

  • التَّابِعِينَ: اسم فاعل جمع، ریشهٔ ت ب ع؛ پیروی‌کنندگان.
  • غَيْرِ: صفت استثنایی.
  • أُولِي: صاحبان.
  • الْإِرْبَةِ: نیاز، میل.
  • مِنَ الرِّجَالِ: از مردان.


أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ

ترجمه:
یا کودکانی که هنوز بر عورت‌های زنان آگاه نشده‌اند

توضیح:

  • الطِّفْلِ: کودک، اسم جنس.
  • الَّذِينَ: اسم موصول جمع.
  • لَمْ: حرف نفی.
  • يَظْهَرُوا: فعل مضارع مجزوم، ریشهٔ ظ هـ ر؛ آگاه شدن.
  • عَوْرَاتِ: جمع «عورة».
  • النِّسَاءِ: زنان.


وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَّ

ترجمه:
و پاهای خود را به زمین نکوبند تا آنچه از زینتشان پنهان می‌کنند دانسته شود

توضیح:

  • وَلَا: نهی.
  • يَضْرِبْنَ: فعل مضارع جمع مؤنث، ریشهٔ ض ر ب؛ کوبیدن.
  • بِأَرْجُلِ: با پاها.
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.
  • لِيُعْلَمَ: لام تعلیل + مضارع مجهول از ع ل م.
  • مَا: اسم موصول.
  • يُخْفِينَ: مضارع جمع مؤنث، ریشهٔ خ ف ي؛ پنهان کردن.
  • مِنْ زِينَتِ: از زینت.
  • هِنَّ: ضمیر جمع مؤنث.


وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

ترجمه:
و همگی به سوی خدا بازگردید، ای مؤمنان، باشد که رستگار شوید

توضیح:

  • وَتُوبُوا: فعل امر جمع، ریشهٔ ت و ب؛ بازگشتن.
  • إِلَى اللَّهِ: به سوی خدا.
  • جَمِيعًا: همگی.
  • أَيُّهَا: حرف ندا.
  • الْمُؤْمِنُونَ: جمع مذکر سالم، ایمان‌آورندگان.
  • لَعَلَّكُمْ: ادات امید.
  • تُفْلِحُونَ: فعل مضارع، ریشهٔ ف ل ح؛ رستگار شدن.
Nach oben scrollen