| الخَبِيثاتُ لِلخَبِيثينَ وَالخَبِيثونَ لِلخَبِيثاتِ ۖ وَالطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبينَ وَالطَّيِّبونَ لِلطَّيِّباتِ ۚ أُولٰئِكَ مُبَرَّءونَ مِمّا يَقولونَ ۖ لَهُم مَغفِرَةٌ وَرِزقٌ كَريمٌ زنان ناپاک برای مردان ناپاکاند و مردان ناپاک برای زنان ناپاک؛ و زنان پاک برای مردان پاکاند و مردان پاک برای زنان پاک. آنان از آنچه (بدخواهان) میگویند مبرّا هستند؛ برای ایشان آمرزش و روزیِ گرامی است. - الخَبِيثاتُ لِلخَبِيثينَ
ترجمه: زنان ناپاک برای مردان ناپاکاند. - الخَبِيثاتُ:
- نقش: مبتدا (جمع مؤنث سالم، معرفه به «ال»).
- ساخت: جمع مؤنث سالم از «خَبيث».
- ریشه: خ ب ث.
- معناها: ناپاک، بد، پلید؛ در این سیاق دربارهٔ اشخاص (اغلب زنان)، یا بهصورت عام دربارهٔ گفتار/اعمال ناپسند هم استعمال میشود.
- لِـ:
- نقش: حرف جرّ، افادهٔ استحقاق/تناسب/ملک مجازی: «برای/سزاوارِ».
- الخَبِيثينَ:
- نقش: اسم مجرور به لام، جمع مذکّر سالم منصوب/مجرور با یاء (اینجا مجرور).
- ساخت: جمع مذکّر سالم از «خَبيث».
- ریشه/معنا: همان خ ب ث؛ ناپاک، بدکار.
- وَالخَبِيثونَ لِلخَبِيثاتِ
ترجمه: و مردان ناپاک برای زنان ناپاکاند. - الواو:
- نقش: حرف عطف، پیوند جملهٔ پیشین با جملهٔ جدید.
- الخَبِيثونَ:
- نقش: مبتدا مرفوع (جمع مذکّر سالم با واو رفع).
- معنا/ریشه: از «خَبيث»، ناپاک.
- لِـ:
- حرف جرّ دالّ بر تناسب/سزاواری.
- الخَبِيثاتِ:
- اسم مجرور، جمع مؤنث سالم از «خَبيث».
- معنا: زنان ناپاک.
- وَالطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبينَ
ترجمه: و زنان پاک برای مردان پاکاند. - الواو:
- الطَّيِّباتُ:
- نقش: مبتدا، جمع مؤنث سالم.
- ریشه: ط ي ب.
- معناها: پاک، نیک، خوش، شایسته؛ میتواند دربارهٔ اشخاص، گفتار، رزق، زندگی بهکار رود.
- نکتهٔ آوایی: ادغام/تشديد در «طيّ».
- لِـ:
- الطَّيِّبينَ:
- اسم مجرور، جمع مذکّر سالم.
- معنا/ریشه: همان ط ي ب؛ پاکان، نیکان.
- وَالطَّيِّبونَ لِلطَّيِّباتِ
ترجمه: و مردان پاک برای زنان پاکاند. - الواو:
- الطَّيِّبونَ:
- مبتدا مرفوع، جمع مذکّر سالم.
- معنا/ریشه: از «طيب»، پاک، نیک.
- لِـ:
- الطَّيِّباتِ:
- اسم مجرور، جمع مؤنث سالم.
- معنا: زنان پاک.
- أُولٰئِكَ مُبَرَّءونَ مِمّا يَقولونَ
ترجمه: آنان از آنچه میگویند مبرّا هستند. - أُولٰئِكَ:
- نقش: اسم اشاره برای جمع دور (معرفه)، مبتدا.
- مرجع: گروه مؤمنان پاکدامن که مورد اتهام قرار گرفته بودند.
- مُبَرَّءونَ:
- خبر مرفوع؛ اسم مفعول جمع مذکّر سالم از «بَرَّأَ».
- ریشه: ب ر أ.
- معنا: پاکشده، تبرئهشده، بیگناه.
- مِن:
- حرف جرّ، افادهٔ تبعیض/ابتداء و در اینجا «برائت از».
- ما:
- اسم موصول/مصدرية؛ اینجا موصوله: «آنچه».
- يَقولونَ:
- فعل مضارع مرفوع (نصب/جزم نشده)، واو جمع فاعل.
- ریشه: ق و ل.
- معنا: میگویند؛ یعنی تهمتها و بدگوییهای بدخواهان.
- لَهُم مَغفِرَةٌ وَرِزقٌ كَريمٌ
ترجمه: برای آنان آمرزش و روزیِ گرامی است. - لَهُم:
- جار و مجرور مقدّم، خبر شبهجمله برای افادهٔ اختصاص/استحقاق.
- ضمیر «هم»: برای آنان.
- مَغفِرَةٌ:
- مبتدا/مؤخر نکره مرفوع؛ مصدر به معنی «آمرزش».
- ریشه: غ ف ر (پوشاندن، آمرزیدن).
- وَ:
- رِزقٌ:
- معطوف مرفوع؛ روزی، بخشش الهی.
- ریشه: ر ز ق.
- كَريمٌ:
- صفت برای «رزق»، نکره مرفوع.
- ریشه: ك ر م.
- معنا: بزرگوار، فراوان، ارزشمند؛ در سیاق قرآن غالباً رزقی شریف و پایدار (در دنیا یا بهشت).
| 