يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ وَيَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ
در آن روز، خداوند پاداش و جزای کامل و حقّشان را به آنان میدهد، و درمییابند که خداوند همان حقّ آشکار است.
جملهٔ اوّل يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ ترجمهٔ فارسی:
در آن روز، خداوند جزای کاملِ حقّ آنان را به ایشان میدهد. توضیح واژگانی و گرامری - يَوْمَئِذٍ
- نوع: ظرف زمان
- ترکیب: يَوْمَ (روز) + إِذٍ (آن هنگام)
- معنا: در آن روز، در آن هنگام خاص
- يُوَفِّيهِمُ
- ریشه: و ف ي
- باب: تفعيل (وفّى)
- زمان: مضارع
- معناها: به طور کامل پرداختن، تمام و کمال ادا کردن
- «هم»: ضمیر مفعولی به معنای «به آنان»
- اللَّهُ
- نوع: اسم جلاله، فاعل جمله
- نقش: انجامدهندهٔ فعل
- دِينَهُمُ
- ریشه: د ي ن
- معناها: جزا، حساب، پاداش، کیفر
- «هم»: ضمیر ملکی به معنای «شان»
- الْحَقَّ
- ریشه: ح ق ق
- نوع: صفت برای «دين»
- معناها: راست، درست، عادلانه، واقعی
- نقش: بیانگر اینکه جزا کاملاً مطابق حق است
جملهٔ دوّم وَيَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ ترجمهٔ فارسی:
و میدانند که خداوند همان حقّ آشکار است. توضیح واژگانی و گرامری - وَ
- نوع: حرف عطف
- معنا: و، همچنین
- يَعْلَمُونَ
- ریشه: ع ل م
- زمان: مضارع
- معناها: دانستن، آگاه شدن، یقین پیدا کردن
- فاعل: واو جمع، اشاره به «آنان»
- أَنَّ
- نوع: حرف تأکید و نصب
- نقش: وارد کردن جملهٔ اسمیه به عنوان مفعول «يعلمون»
- اللَّهَ
- نوع: اسم
- حالت: منصوب به سبب «أنّ»
- نقش: اسم «أنّ»
- هُوَ
- نوع: ضمیر فصل
- نقش: تأکید و انحصار معنا
- معنا: همان و فقط او
- الْحَقُّ
- ریشه: ح ق ق
- معناها: حقیقت، واقعیت ثابت، آنچه زوالناپذیر است
- نقش: خبر اوّل
- الْمُبِينُ
- ریشه: ب ي ن
- معناها: آشکار، روشن، بیابهام
- نقش: صفت برای «الحق»
| 