024-020-102-نور

وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ

و اگر فضل خدا بر شما و رحمتش نبود، و این‌که خدا بسیار مهربان و رحمت‌گر است.

────────────────────────────

وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ

و اگر نبود فضلِ خدا بر شما و رحمتِ او

توضیح گرامری و واژگانی:

• وَ
  حرف عطف، به معنای «و».
• لَوْلَا
  حرف شرط غیرجازی، برای بیان امتناع چیزی به سبب نبودن چیزی دیگر؛ معنا: «اگر نبود».
• فَضْلُ
  اسم مرفوع، مبتدا؛ ریشه: ف ض ل؛ معناها: برتری، بخشش، احسان، افزونی.
• اللَّهِ
  مضافٌ‌الیه مجرور؛ نام خاص؛ دلالت بر ذات الهی.
• عَلَيْكُمْ
  جار و مجرور؛ «علی» حرف جر به معنای «بر»، «کم» ضمیر جمع مخاطب؛ معنا: بر شما.
• وَرَحْمَتُهُ
  «وَ» حرف عطف، «رَحْمَةُ» اسم مرفوع معطوف، ریشه: ر ح م؛ معناها: مهربانی، رحمت، لطف؛
  «هُ» ضمیر متصل، مضاف‌الیه؛ اشاره به خدا.

────────────────────────────

وَأَنَّ اللَّهَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ

و این‌که خدا بسیار دل‌سوز و مهربان است

توضیح گرامری و واژگانی:

• وَ
  حرف عطف.
• أَنَّ
  حرف مشبّه بالفعل، برای تأکید و نصب اسم.
• اللَّهَ
  اسم «أنَّ» منصوب.
• رَءُوفٌ
  خبر اول «أنَّ» مرفوع؛ ریشه: ر أ ف؛ معناها: بسیار مهربان، دلسوز، نرم‌دل.
• رَحِيمٌ
  خبر دوم «أنَّ» مرفوع؛ صفت مبالغه؛ ریشه: ر ح م؛ معناها: بسیار رحمت‌کننده، مهربان پیوسته.