024-019-102-نور

إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ ٱلْفَٰحِشَةُ فِى ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

بی‌گمان کسانی که دوست دارند زشتی در میان مؤمنان گسترش یابد، برای آنان در دنیا و آخرت عذابی دردناک است، و خدا می‌داند و شما نمی‌دانید.

إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ ٱلْفَٰحِشَةُ فِى ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟

ترجمه:
بی‌گمان کسانی که دوست دارند زشتی در میان کسانی که ایمان آورده‌اند گسترش یابد

توضیح گرامری و واژگانی:

• إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ جملهٔ اسمیه را مؤکد می‌کند.
• الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر؛ در محل اسم «إِنَّ». ریشه: (ذ و ي).
• يُحِبُّونَ: فعل مضارع مرفوع، جمع؛ از ریشهٔ (ح ب ب). معناها: دوست داشتن، میل داشتن.
• أَنْ: حرف مصدری و ناصب، فعل بعد از خود را منصوب می‌کند.
• تَشِيعَ: فعل مضارع منصوب؛ از ریشهٔ (ش ي ع). معناها: منتشر شدن، فراگیر شدن، آشکار گشتن.
• ٱلْفَٰحِشَةُ: اسم مؤنث؛ از ریشهٔ (ف ح ش). معناها: زشتی، کار بسیار ناپسند، گناه آشکار.
• فِى: حرف جر؛ معنا: در، میان.
• ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟: اسم موصول + فعل ماضی؛ از ریشهٔ (أ م ن). معناهای ایمان: باور قلبی، اطمینان، پذیرش.

────────────────────────────────────────

لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ

ترجمه:
برای آنان عذابی دردناک در دنیا و آخرت است

توضیح گرامری و واژگانی:

• لَهُمْ: جار و مجرور؛ جار و مجرورِ مقدّم برای خبر. ضمیر «هم» به کسانی که پیش‌تر ذکر شد برمی‌گردد.
• عَذَابٌ: اسم نکره مرفوع، مبتدا مؤخر؛ از ریشهٔ (ع ذ ب). معناها: کیفر، مجازات، رنج.
• أَلِيمٌ: صفت برای «عذاب»؛ از ریشهٔ (أ ل م). معناها: دردناک، رنج‌آور.
• فِى ٱلدُّنْيَا: جار و مجرور؛ «الدنيا» از ریشهٔ (د ن و). معناها: زندگی نزدیک، زندگی زمینی.
• وَٱلْـَٔاخِرَةِ: معطوف به «الدنيا»؛ از ریشهٔ (أ خ ر). معناها: زندگی پسین، جهان پس از مرگ.

────────────────────────────────────────

وَٱللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

ترجمه:
و خدا می‌داند و شما نمی‌دانید

توضیح گرامری و واژگانی:

• وَ: حرف عطف؛ پیونددهندهٔ جمله‌ها.
• ٱللَّهُ: اسم جلاله، مبتدا مرفوع؛ علم ذات حق.
• يَعْلَمُ: فعل مضارع مرفوع؛ از ریشهٔ (ع ل م). معناها: دانستن، آگاهی داشتن.
• وَأَنتُمْ: ضمیر منفصل جمع؛ در مقام مبتدا.
• لَا: حرف نفی.
• تَعْلَمُونَ: فعل مضارع مرفوع، جمع؛ از همان ریشهٔ (ع ل م).